Tactical shooting

New Home Defense Bullets

2012-01-23T00:24:00.003+07:00

New Home Defense Bullets

เมื่อกระสุนปะทะเข้ากับร่างกายมนุษย์ จะเกิดบาดแผล 2 รูปแบบ คือ หนึ่ง โพรงบาดแผลชั่วคราว (Temporary cavity) พลังงานในการกระแทกจากหัวกระสุนดันเนื้อเยื่อออกห่างออกจากแนวทางที่กระสุนเดินทางผ่าน แล้วเนื้อเยื่อนั้นสามารถกลับมาสู่ตำแหน่งเดิมได้

สอง โพรงบาดแผลถาวร (Permanent cavity) เป็นโพรงบาดแผลที่เนื้อเยื่อไม่กลับมาสู่ตำแหน่งเดิมหลังกระสุนเดินทางผ่านไปแล้ว

กระสุนปืนสั้นที่ใช้ในการป้องกันตัว (Defensive handgun ammunition) มักมีคุณสมบัติทั้งสองข้อ แต่อาจจะเน้นไปข้อใดข้อหนึ่งมากเป็นพิเศษ หัวกระสุนที่เบาแต่มีความเร็วสูงมากๆโดยเฉพาะกระสุนหัวรู (Hollowpoint) เชื่อกันว่าสามารถสร้างโพรงบาดแผลชั่วคราวได้ดี ซึ่งทำให้เกิด Hydrostatic shock ในขณะที่กระสุนกระทบร่างกาย กระสุนจึงมีอำนาจทะลุทะลวงไม่มาก และสามารถถ่ายเทพลังงานของกระสุนไปสู่เป้าหมายได้อย่างเต็มที่ โดยเรามักคิดว่ากระสุนขนาด 9 ม.ม. ซึ่งนิยมในปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติคงจะมีคุณสมบัติเช่นนี้เช่นกัน

หัวกระสุนที่หนักและความเร็วไม่มากมักจะสร้างโพรงบาดแผลถาวรได้ดี และสามารถทะลุทะลวงเข้าไปในร่างกายได้ลึกทำลายอวัยวะภายใน หัวกระสุนยิ่งหนัก ยิ่งยากที่จะหยุดมัน ดังนั้นอำนาจทะลุทะลวงจึงมากตามไปด้วย โดยเรามักคิดถึงกระสุนขนาด .45 ACP เป็นตัวอย่าง

โดยส่วนตัวของนาย Jeremy D. Clough แล้วเขาชอบหัวกระสุนที่หนักมากกว่าเบา ถึงแม้หัวกระสุนที่เบาปัจจุบันจะมีการออกแบบให้มีการบานออกซึ่งทำให้มีประสิทธิภาพในการหยุดยั้งดีขึ้นมาก แต่จากการศึกษาของ FBI พบว่าประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่บานออกในขณะทำการยิงทดสอบ หัวกระสุนที่เบาและเร็วจะมีประสิทธิภาพสูงสุดเมื่อมีความเร็วระดับปืนยาว (Rifle velocities) เพราะมันสามารถสร้างโพรงบาดแผลได้ใหญ่มากกว่ากระสุนปืนสั้น

แต่กระสุนแบบใหม่ที่หัวกระสุนจะแตกกระจายออกเป็นเศษเล็กเศษน้อยจำนวนมาก เรียกว่า Frangible bullets อย่างที่ผลิตโดย International Cartridge Corporate, DRT และ Extreme Shock เป็นต้น จัดอยู่ในกลุ่มหัวกระสุนเบาแต่เร็ว อย่างเช่น กระสุนของ Extreme Shock ขนาด .45 ACP มีน้ำหนักเพียง 125 เกรน (ขนาดมาตรฐานที่นิยมใช้ทั่วไปจะประมาณ 230 เกรน) แต่ให้ความเร็วมากกว่า 1400 ฟุตต่อวินาที (หัวกระสุนขนาด 230 เกรน จะให้ความเร็วประมาณ 850 ฟุตต่อวินาที) กระสุนแบบนี้เมื่อกระทบร่างกายเป้าหมายจะแตกกระจายออกและสามารถถ่ายเทพลังงานทั้งหมดให้กับเป้าหมายได้อย่างเต็มที่ อีกทั้งหากกระสุนไปตกกระทบผนังห้องซึ่งกระสุนอาจทะลุผ่านไปได้แต่สะเก็ดกระสุนที่แตกกระจายออกไปนั้น มีโอกาสน้อยมากที่จะไปทำอันตรายบุคคลอื่นที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างรุนแรงได้น้อยกว่ากระสุนแบบมาตรฐานทั่วไป

แน่นอนว่ากระสุนหัวรูอาจจะไม่บานออกก็ได้ ในขณะเดียวกันกระสุนแบบใหม่นี้ก็อาจไม่แตกออกก็ได้ แต่มันก็จะประพฤติตัวเหมือนเป็นกระสุนหัวกลมธรรมดาเท่านั้นซึ่งก็ยังดี

กระสุนที่มีการแตกกระจายออกเช่นนี้มีการออกแบบหลายอย่าง ดังนั้นเมื่อคุณเลือกที่จะใช้กระสุน Frangible bullet ก็ควรศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับคุณสมบัติของกระสุนที่จะใช้ สภาพแวดล้อมเช่นไรที่กระสุนจะมีประสิทธิภาพสูงสุดและน่าเชื่อถือที่สุด

ยกตัวอย่างเช่น กระสุน Extreme Shock จะมีเปลือกทองแดงหุ้มผงโลหะอัดแน่นเอาไว้ภายใน เมื่อทดลองยิงใส่ก้อนเจลลาตินพบว่า กระสุนจะแตกกระจายออกเป็นผงเมื่อผ่านก้อนเจลลาตินไปได้ลึกประมาณ 3 นิ้ว และเมื่อยิงแผ่นเหล็กก็จะแตกออกทันที ดังนั้นในสถานการณ์ที่เราต้องคำนึงถึงอำนาจทะลุทะลวงที่น้อยแต่มีประสิทธิภาพในการหยุดยั้งดีๆ เช่น การป้องกันตัวในบ้านหรือบนเครื่องบิน (เจ้าหน้าที่ตำรวจบนเครื่องบินที่เรียกว่า Air marshal มักใช้กัน) กระสุนแบบนี้ก็อาจเป็นทางเลือกที่เหมาะสม

สิ่งที่ต้องระวังคือ กระสุนที่มีความเร็วสูงมากๆนั้นมักทำให้วิถีกระสุนไม่แม่นยำได้เมื่อใช้กับปืนที่มีเกลียวลำกล้องไม่มากนัก ดังนั้นคุณควรทดสอบกระสุนแบบใหม่ของคุณกับปืนที่จะนำไปใช้งานจริงทุกครั้ง เพื่อให้แน่ใจในประสิทธิภาพและความแม่นยำ ไม่ว่าจะเป็นปืนลำกล้องสั้นหรือลำกล้องมาตรฐาน

ถึงแม้กระสุน Frangible bullet นี้อาจยังหาไม่ได้ในไทย แต่ก็ถือว่าเป็นแนวคิดใหม่ที่น่าติดตาม และเชื่อว่าอีกไม่นานก็คงหาได้ในตลาดกระสุนปืนบ้านเรา

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง Controlling the Risks ของ Jeremy D. Clough

สวัสดีปีใหม่ 2012

2012-01-01T18:29:00.001+07:00

สวัสดีปีใหม่ 2012

ขอให้ผู้อ่านทุกท่านประสบแต่ความสุข ความเจริญ ตลอดปีมังกรทองนี้ครับ

Batman

Wheelguns for Personal Defense

2011-12-23T22:15:00.001+07:00

Wheelguns for Personal Defense

ปืนลูกโม่ (Revolver) มีชื่อเล่นหลายชื่อ อาทิเช่น Wheelgun (เนื่องจากเวลายิง โม่จะหมุนเหมือนล้อ), Six gun (ปืนโครงปกติจะบรรจุกระสุนได้ 6 นัด ถึงแม้บางรุ่นจะบรรจุได้มากกว่าหรือน้อยกว่าแต่ก็ยังนิยมเรียกว่า Six gun)

นาย Clint Smith ซึ่งเป็นครูสอนยิงปืนที่มีชื่อเสียงของอเมริกา พบว่าบรรดาผู้รับการฝึกหลายคนรู้สึกแปลกใจที่เขาพกปืนลูกโม่เวลาออกไปสอน หลายคนถามเขาว่า “คุณใช้ปืนกระบอกนี้ (ปืนลูกโม่) จริงๆหรือ?” ด้วยความรู้สึกว่าเป็นปืนเก่าล้าสมัย

นาย Clint Smith มักอธิบายว่า เป็นความคิดที่โง่เขล่ามากที่คิดว่าปืนลูกโม่ไม่เหมาะสำหรับการป้องกันตัว ในความรู้สึกของคนทั่วไปคุณภาพของปืนที่ใช้เพื่อป้องกันตัวขึ้นกับจำนวนกระสุนที่สามารถบรรจุหรือพกติดตัวไปได้ ทั้งๆที่รู้ว่าในสถานการณ์จริงที่มีการศึกษามาพบว่าใช้กระสุนไม่มากเช่นนั้นก็ตาม

ปืนลูกโม่ที่จะใช้ในการป้องกันตัวไม่ควรมีโครงปืนใหญ่มากเกินไป เช่น ปืนขนาด .41 แม็กนั่ม, .44 แม็กนั่ม หรือขนาด .50 นิ้ว เป็นต้น (เขามักเรียกปืนขนาดเหล่านี้ว่า ปืนยิงไดโนเสาร์) เพราะปืนขนาดนี้น่าจะเหมาะกับคนที่ฝึกยิงปืนมาอย่างดีมากกว่า และเขาคงไม่พกปืนโครงใหญ่ขนาดนี้เป็นประจำอย่างแน่นอนถึงแม้จะหาปืนลำกล้องสั้นได้ก็ตาม

การบรรจุกระสุนของปืนลูกโม่ปัจจุบันก็มีเครื่องมือช่วยบรรจุหลากหลาย อาทิเช่น Speed strip, Speed loader, Jet loader เป็นต้น (อ่านเพิ่มเติมได้ในบทความเรื่อง Reload Equipments for Revolvers วันที่ 31 Mar 11) ทำให้ปัญหาในการบรรจุกระสุนด้วยมือที่ช้านั้นลดน้อยลง หลายคนถามเขาว่า “ปืนลูกโม่เป็นปืนที่ดีที่สุดหรือเปล่า?” เขาจะตอบว่า “ไม่ใช่... แต่ก็ไม่มีปืนแบบใดดีที่สุด”

นอกจากนั้นปืนลูกโม่ได้พิสูจน์ตัวเองมาอย่างยาวนานว่า เป็นปืนที่ช่วยชีวิตผู้บริสุทธิ์มามากมายอย่างไม่ต้องสงสัย

สำหรับนาย Nick Jacobillis อดีตนายตำรวจและนักเขียนเกี่ยวกับอาวุธปืนชื่อดัง คิดว่าปืนลูกโม่เป็นปืนที่ใช้งานง่าย มีความน่าเชื่อถือในการทำงานของปืนสูงมากและการดูแลรักษาปืนก็ง่าย ปัจจุบันกระสุนปืนลูกโม่มีการออกแบบดีขึ้นมาก (กระสุนหัวรู) จนมีความน่าเชื่อถือสูงไม่แพ้ปืนชนิดอื่นๆ

สำหรับเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งพกปืนลูกโม่เพื่อใช้งานประจำ ควรพกปืนลูกโม่ 2 กระบอก (ปืนสำรอง) เพราะหากปืนหลักยิงจนกระสุนหมดอาจชักปืนสำรองออกมาใช้ได้ทันทีไม่ต้องมาคอยบรรจุกระสุนใหม่ เรียกวิธีนี้ว่า New York reload (อ่านเพิ่มเติมได้ในบทความเรื่อง Backup Gun วันที่ 18 Feb 09) แต่การฝึกบรรจุกระสุนด้วยอุปกรณ์ช่วยบรรจุทั้งหลายก็ยังมีความสำคัญและช่วยได้มากเช่นกัน เพราะไม่ใช่ทุกสถานการณ์จะต้องใช้ New York reload เสมอไป

นอกจากนั้นปืนลูกโม่สามารถปรับแก้ได้ง่าย เช่น เปลี่ยนด้ามจับให้เหมาะกับมือได้ง่ายกว่าปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติ เป็นต้น

ด้วยคุณสมบัติที่โดดเด่นของปืนดังที่กล่าวไปจึงถือได้ว่า ปืนลูกโม่ยังคงเป็นปืนที่เหมาะสมสำหรับการป้องกันตัวเองและทรัพย์สินที่บ้าน (Personal and home defense)

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง The Magic Wheel ของ Clint Smith และเรื่อง Revolvers ของ Nick Jacobillis

Shooting Range Rules

2011-12-06T21:06:00.001+07:00

ShootingRange Rules

ได้มีโอกาสไปยิงปืนในหลายสนามและพบเห็นนักยิงปืนมือใหม่และมือเก่าหลายท่านมีพฤติกรรมสุ่มเสี่ยงที่อาจทำให้เกิดอุบัติเหตุปืนลั่นในสนามยิงปืน หากโชคดีอาจไม่มีใครได้รับอันตรายแต่ถ้าโชคร้ายผลของความประมาทอาจเปลี่ยนชีวิตของท่านไปตลอดกาล

จึงขอกล่าวถึง“มารยาท” หรือจะเรียกว่า “กฎ” ในการเข้าใช้สนามยิงปืนที่ดีเพื่อให้ทุกท่านได้ปฏิบัติอย่างถูกต้องจะทำให้การใช้สนามยิงปืนร่วมกับผู้อื่นมีความปลอดภัย และแสดงถึงจิตสำนึกที่ดีในการใส่ใจเรื่องความปลอดภัยของการใช้อาวุธปืน

สิ่งแรกที่ต้องยึดถือปฏิบัติทุกครั้งที่จับปืนก็คือ กฎเหล็ก 4 ข้อ ของ Jeff Cooperเรื่องความปลอดภัยในการใช้อาวุธปืน (อ่านเพิ่มเติมได้ในบทความเรื่อง JeffCooper’s Rules of Gun Safety วันที่ 10 June 09)

การนำปืนเข้าหรือออกจากสนามอาวุธปืนควรอยู่ในสภาพที่ปลอดภัยในกรณีของปืนลูกโม่ไม่ควรมีกระสุนอยู่ในโม่ ส่วนปืนสั่นกึ่งอัตโนมัติควรแยกซองกระสุนออกจากตัวปืนและไม่มีกระสุนอยู่ในรังเพลิง หากต้องการถือปืนเดินเข้าไปในอาคารสนามยิงปืนหากเป็นปืนลูกโม่ก็ควรเปิดโม่ออกค้างไว้แล้วใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางเกี่ยวสะพานปืนเดินเข้าไป

ถ้าเป็นปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติก็ปลดซองกระสุนออกและเปิดค้างสไลด์ไว้แล้วใช้นิ้วก้อยเกี่ยวโกรงไกปืนเป็นการแสดงให้ทุกคนเห็นว่าปืนของเราปลอดภัย ซึ่งวิธีนี้ยังใช้ในกรณีที่เราส่งปืนให้ผู้อื่นด้วย(หากเรารับปืนมาจากคนอื่นก็ควรตรวจปืนซ้ำอีกครั้งฝึกให้เป็นนิสัยเพื่อให้แน่ใจว่าปืนปลอดภัย) แต่ถ้าใครนำปืนใส่ไว้ในกระเป๋าหรือกล่องใส่ปืนก็เพียงแค่ถือกระเป๋าหรือกล่องใส่ปืนเดินเข้าไปในสนามได้เลย

เมื่ออยู่ในสนามยิงปืนมักจะมีการแบ่งพื้นที่ด้านหน้าสำหรับนักยิงปืนซึ่งอยู่ในช่องยิงหรือแนวยิงกับด้านหลังสำหรับผู้ที่นั่งดูโดยผู้ที่อยู่ด้านหลังแนวยิงไม่ควรหยิบปืนออกมาเล่น เพราะจะเป็นที่หวาดเสียวสำหรับบุคคลทั่วไปโดยเฉพาะผู้ที่อยู่ด้านหน้าซึ่งแนวปืนจะชี้ไปหาสนามยิงปืนที่ดีจะจัดแบ่งพื้นที่ส่วนหนึ่งเอาไว้ให้นักยิงปืนซึ่งยังไม่เข้าช่องยิงได้นำปืนมาปรับแก้จะทำให้มีความปลอดภัยมากขึ้น

บางคนมีซองปืนพกนอกติดมาด้วยก็ควรตรวจปืนให้ปลอดภัยก่อนใส่ปืนในซองโดยปืนลูกโม่ก็ตรวจดูให้แน่ใจว่าไม่มีกระสุนตกค้างอยู่ในโม่ก่อน ถ้าเป็นปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติก็ต้องเคลียปืนหรือตรวจปืนก่อน(กระชากสไลด์ 2 – 3 ครั้ง ตรวจดูในรังเพลิงว่าไม่มีกระสุนตกค้างอยู่เหนี่ยวไกทิ้งหนึ่งครั้งไปยังทิศทางที่ปลอดภัย)แล้วเปิดค้างสไลด์ไว้ค่อยเสียบลงซองปืน

เมื่ออยู่ในช่องยิงหรือแนวยิงควรวางปืนบนโต๊ะด้านหน้าโดยหันปากกระบอกปืนออกไปข้างหน้าเสมอ(ไปยัง Backstop) ห้ามหันปากกระบอกปืนไปด้านข้างเด็จขาดโดยเฉพาะขณะบรรจุหรือเลิกบรรจุกระสุนหลายท่านมักหันปากกระบอกปืนไปด้านข้างเป็นที่น่าหวาดเสียวสำหรับคนที่อยู่ด้านข้างเป็นอย่างยิ่งดังนั้นเรามักแนะนำให้ถอยเท้าขวาไปด้านหลังหนึ่งก้าว เพื่อบังคับให้แนวปากกระบอกปืนชี้ไปด้านหน้าตลอดเวลาขณะที่ทำการบรรจุหรือเลิกบรรจุกระสุนทุกครั้ง

ในการวางปืนที่โต๊ะถ้าเป็นปืนลูกโม่ให้เปิดโม่ออกแล้ววางเอาด้านข้างปืนลงบนโต๊ะ(ด้านตรงข้ามกับที่โม่เปิดออก) ไม่ควรวางปืนโดยใช้ปลายปากกระบอกปืนปลายก้านคัดปลอกกระสุนและท้ายด้ามปืนตั้งปืนบนโต๊ะ ส่วนปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติให้วางปืนบนโต๊ะโดยหันช่องคายปลอกกระสุนขึ้นด้านบน

ระหว่างการยิงปืนหากได้รับสัญญาณให้วางปืนเช่น ขณะเปลี่ยนเป้าหรือติดเป้าซึ่งจะมีคนเดินเข้าไปภายในสนามเราต้องวางปืนลงตามวิธีดังกล่าวข้างต้น แล้วถอยหลังออกมาจากโต๊ะหนึ่งก้าวห้ามแตะต้องตัวปืนเด็จขาด ก่อนจะเริ่มทำการยิงใหม่ควรมองตรวจตราภายในสนามอีกครั้งว่าไม่มีคนอยู่เสมอ

ก่อนที่เราจะเดินลงไปภายในสนามเพื่อติดเป้าหรือเปลี่ยนเป้าก็ต้องบอกนายสนามหรือผู้คุมสนามยิงปืนหรือตะโกนบอกช่องยิงอื่นๆให้ทราบว่าเราจะขอเข้าไปภายในสนามเพื่อเปลี่ยนเป้าหรือติดเป้าและต้องแน่ใจว่าทุกช่องยิงได้วางปืนบนโต๊ะแล้วก่อนเดินเข้าไปภายในสนาม

เมื่อยิงปืนเสร็จก็ให้ตรวจปืนอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าปืนของเราปลอดภัยแล้วถือปืนออกจากแนวยิงหรือช่องยิงอย่างถูกวิธี(สำหรับปืนลูกโม่ให้เปิดโม่แล้วเกี่ยวสะพานปืน ปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติให้ปลดซองกระสุนค้างสไลด์แล้วเกี่ยวโกรงไกปืน หรือใส่ซองปืนให้เรียบร้อย)

ไม่ควรเสพของมึนเมาหรือยาเสพติดอื่นใดในสนามยิงปืน

เหตุการณ์ปืนลั่นในสนามยิงปืนมักเกิดจากความประมาทเลินเล่อของนักยิงปืนไม่ว่าจะเป็นมือเก่าหรือมือใหม่ก็ตามหลายครั้งจบลงด้วยความเศร้าหากไม่ต้องการให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้การใช้สนามยิงปืนอย่างถูกต้อง ถูกวิธี มีมารยาทที่ดีและเหมาะสมจึงเป็นสิ่งสำคัญ ซึ่งควรยึดถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัด

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี“สติ”

เรียบเรียงโดยBatman

Rifle Sight for Shotgun

2011-11-27T20:01:00.001+07:00

RifleSight for Shotgun

ปืนลูกซอง (Shotgun) ถือว่าเป็น ปืนปราบปืน เนื่องจากคุณสมบัติที่โดดเด่นหลายประการมีการนำปืนลูกซองมาใช้ในหลากหลายวัตถุประสงค์ อาทิเช่น กีฬายิงปืนลูกซอง(ไม่ว่าจะเป็นยิงเป้าบินในแบบต่างๆ การยิงปืนรณยุทธ์ เป็นต้น) การล่าสัตว์ หรือใช้งานในราชการทหารตำรวจ และการป้องกันตัวภาคประชาชน

จุดเด่นสำคัญอย่างหนึ่งคือกระสุนปืนลูกซอง มีให้เลือกใช้หลากหลายชนิดมาก ไม่ว่าจะเป็น กระสุนลูกปราย (กระสุน1 นัด ภายในบรรจุหัวกระสุนเล็กๆหลายนัด) หรือ กระสุนลูกโดด (กระสุน 1 นัดมีหัวกระสุนขนาดใหญ่ 1 นัด)

โดยปกติการใช้ปืนลูกซองเพื่อการป้องกันตัวนิยมใช้กระสุนลูกปลาย9 เม็ด เป็นส่วนใหญ่ เมื่อยิงออกไปหัวกระสุนจะกระจายออกเป็นม่านกระสุนหรือที่เรียกว่าPattern ของกระสุน จึงมีโอกาสกระทบเป้าหมายได้ง่ายเมื่อเทียบกับกระสุนลูกโดดแต่กระสุนลูกโดดก็มีคุณสมบัติที่สามารถยิงออกไปได้ระยะหวังผลไกลกว่ากระสุนลูกปราย

ดังนั้นปืนลูกซองจึงมีคุณสมบัติของปืน2 แบบในกระบอกเดียวกัน คือ ปืนลูกซองเมื่อใช้กระสุนลูกปราย และปืนไรเฟิ่ล (Rifle)เมื่อใช้กระสุนลูกโดด

ในการยิงปืนลูกซองระยะใกล้ด้วยกระสุนลูกปรายนั้นการใช้ศูนย์ปืนในการเล็งไม่ว่าจะเป็นศูนย์หน้าหรือศูนย์หลังอาจไม่มากนัก เพราะม่านกระสุนมักจะครอบคลุมเป้าหมายเบื้องหน้าในระยะใกล้แต่เมื่อเป้าหมายอยู่ไกลเกินกว่าที่กระสุนลูกปรายจะมีประสิทธิผลก็จำเป็นจะต้องใช้กระสุนลูกโดดแทน

การใช้ศูนย์ปืนไรเฟิ่ลจึงเป็นสิ่งจำเป็นบางกระบอกมีรางติดอุปกรณ์สามารถติดกล้องเล็งได้ เพื่อให้สามารถยิงกระสุนลูกโดดได้อย่างแม่นยำมากขึ้น

ศูนย์ปืนไรเฟิ่ลสำหรับปืนลูกซองที่นิยมอาทิเช่น ศูนย์ Ghost ring

เมื่อจะใช้ปืนลูกซองที่มีศูนย์ไรเฟิ่ลจำเป็นที่จะต้องตั้งศูนย์ปืนด้วยกระสุนลูกโดดหรือที่เรียกว่าการทำ Zero เพื่อให้เกิดความแม่นยำในการใช้งานส่วนกระสุนลูกปรายก็จำเป็นจะต้องทดลองยิงด้วยกระสุนที่เราจะใช้งานจริงเพื่อรู้ม่านกระสุนที่กระจายออกในระยะต่างๆ

นอกจากนั้นการฝึกเปลี่ยนกระสุนปืนจากกระสุนลูกปรายมาใช้ลูกโดดหรือที่เรียกว่า Changeover เป็นแทคติกหนึ่งที่สำคัญเพื่อให้สามารถใช้ปืนลูกซองได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี“สติ”

เรียบเรียงโดยBatman

Weapon-mounted Light VS. Tactical Flashlight

2011-11-12T00:36:00.001+07:00

Weapon-mountedLight VS. Tactical Flashlight

เนื่องจากเหตุการณ์ร้ายๆมักเกิดขึ้นในภาวะแสงต่ำดังนั้นการยิงปืนประกอบไฟฉายจึงเป็นทักษะหนึ่งที่ถูกบรรจุไว้ในการสอนยิงปืนระบบต่อสู้

ประโยชน์หลักๆของไฟฉายก็เพื่อใช้ในการค้นหา(Search) แยกแยะเป้าหมาย(Identify the threat) ส่วนการเล็งนั้นไฟฉายทำให้เรามองเห็นเป้าหมายยังผลให้เล็งได้ง่ายและมีความแม่นยำมากขึ้น

ไฟฉายซึ่งใช้ประกอบการยิงปืนในภาวะแสงต่ำที่นิยมมีอยู่2 ประเภท คือ ศูนย์ไฟฉาย (Weapon-mounted Light) กับ ไฟฉายทางยุทธวิธี (Tactical Flashlight)

ไฟฉายไม่ว่าประเภทใดต่างก็มีข้อดีข้อด้อยและข้อจำกัดของมันเอง

ศูนย์ไฟฉายหรือ Weapon-mounted Light เป็นไฟฉายซึ่งติดอยู่ที่รางติดอุปกรณ์ใต้ปากกระบอกปืนโดยเฉพาะปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติ (ปืนลูกโม่บางรุ่นมีรางติดอุปกรณ์เหล่านี้เช่นกันแต่ไม่ค่อยนิยมเพราะมักเป็นปืนโครงขนาดใหญ่) เวลาใช้งานต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าได้ทำการติดตั้งศูนย์ไฟฉายแน่นหนากับตัวปืนดีแล้วเป็นที่ยอมรับว่าการยิงปืนประกอบศูนย์ไฟฉายเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการยิงเป้าหมายในภาวะแสงต่ำอย่างไรก็ตามเมื่อปืนติดศูนย์ไฟฉายแล้วจะทำให้น้ำหนักปืนมากขึ้น โดยเฉพาะน้ำหนักจะถูกถ่วงไปด้านลำกล้องปืนมากขึ้นความคล่องตัวก็อาจลดลงไปบ้าง

โดยปกติกฏแห่งความปลอดภัยในการใช้อาวุธปืนข้อหนึ่งซึ่งสำคัญมากๆก็คือ ห้ามชี้ปืนไปยังสิ่งซึ่งคุณไม่ต้องการยิง แต่เนื่องจากศูนย์ไฟฉายติดอยู่กับตัวปืนทำให้การค้นหาภัยคุกคาม(Search) แนวปืนและลำแสงจากไฟฉายจะไปในทิศทางเดียวกันตลอดเราอาจชี้ปืนไปยังบุคคลซึ่งไม่ใช่ภัยคุกคามก็ได้จึงถือว่าเป็นการแหกกฏข้อนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นในขณะที่ทำการค้นหาจึงห้ามเอานิ้วชี้เข้าโกรงไกอย่างเด็จขาดและบางคนฝึกที่จะใช้ประโยชน์จากแสงสว่างจางๆซึ่งอยู่วงรอบนอกของแสงจากศูนย์ไฟฉายในการค้นหาเพื่อหลีกเลี่ยงแนวปืนไม่ให้ชี้ไปยังบุคคลซึ่งไม่ใช่เป้าหมาย

เป็นที่ทราบกันดีว่าการใช้ไฟฉายนั้นนอกจากจะช่วยเผยเป้าหมายให้เราเห็นได้ชัดเจนแล้วแต่มันก็ยังเป็นการเปิดเผยตำแหน่งของตัวเราเองให้กับภัยคุกคามได้รู้เช่นกันในการถือปืนตามปกติปืนของเราจะอยู่แนวกลางตัว เมื่อภัยคุกคามยิงสวนมาที่แสงจากไฟฉายก็อาจถูกตำแหน่งที่สำคัญของเราได้ในขณะที่ Tactical Flashlight ในบางเทคนิคไฟฉายอาจอยู่คนละตำแหน่งกับปืนทำให้ตัวเราปลอดภัยมากกว่า

การควบคุมการเปิด-ปิดศูนย์ไฟฉายจะใช้นิ้วโป้งของมือข้างไม่ถนัด(Supporting Hand) การใช้งานให้มีประสิทธิภาพจำเป็นต้องฝึกฝนเช่นกันไม่ใช่ว่าเปิดไฟฉายทุกครั้งจะต้องทำการยิงเสมอไปเราต้องควบคุมได้ว่าเป้าหมายใดจำเป็นต้องยิง

ศูนย์ไฟฉายบางรุ่นอาจมีศูนย์เลเซอร์ประกอบในกระบอกเดียวกันดังนั้นการฝึกใช้งานเพื่อให้สามารถใช้อุปกรณ์เหล่านี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดจึงเป็นสิ่งสำคัญ

เนื่องจากศูนย์ไฟฉายและTactical Flashlight ต่างก็มีข้อดี ข้อเสีย และข้อจำกัดของมันเอง ดังนั้นบางคนอาจใช้ไฟฉายทั้งสองแบบโดยเลือกใช้ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ บางครั้งการใช้ Tactical Flashlight อาจได้เปรียบกว่าการใช้ศูนย์ไฟฉายเมื่อสถานการณ์เปลี่ยนไปก็หันมาใช้ศูนย์ไฟฉายแทน โดย Tactical Flashlight อาจมีสายคล้องข้อมือจึงทำให้ใช้งานง่ายขึ้นเมื่อต้องเปลี่ยนมาใช้ศูนย์ไฟฉายเป็นต้น

โดยทั่วไปความสว่างของไฟฉายหรือศูนย์ไฟฉายอย่างน้อย60 รูเมน ถือว่าเพียงพอที่จะทำให้เกิดอาการตาพล่ามัวชั่วขณะ (Blinding Effect) เมื่อส่องไฟไปที่ตาของคนร้ายภายในห้อง

การรู้จักอุปกรณ์ส่องสว่างของเราเป็นอย่างดีทำให้สามารถใช้งานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพควรฝึกยิงปืนประกอบไฟฉายหรือศูนย์ไฟฉายจนเกิดทักษะความชำนาญ เพราะสิ่งนี้อาจสร้างความแตกต่างระหว่างความเป็นและความตายได้เลยทีเดียว

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี“สติ”

เรียบเรียงโดยBatman

อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง Weapon-mounted LightDeployment ของ Richard Mann

Tactical Reload for a Pistol

2011-10-27T18:40:00.000+07:00

Tactical Reload for a Pistol

ในการยิงปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติจนกระสุนหมดโดยทั่วไปจะทำให้สไลด์เปิดค้าง เมื่อเราปลดซองกระสุนออก (ทิ้งซองเปล่าลงพื้นได้เลย) แล้วนำซองกระสุนใหม่บรรจุเข้าไป ต่อมาปลดคันค้างสไลด์หรือดึงสไลด์ถอยหลังเพื่อให้สไลด์สามารถเดินหน้าบรรจุกระสุนนัดแรกเข้ารังเพลิงเตรียมพร้อมที่จะยิงต่อไปได้ เรียกว่า Emergency Load (Reload) หรือ Empty Load

แต่หากเรายิงไปได้สักระยะเวลาหนึ่งโดยกระสุนยังไม่หมด แล้วทำการเปลี่ยนซองกระสุนเอาอันใหม่ใส่เข้าไป (ซองกระสุนใหม่ควรมีกระสุนบรรจุอยู่เต็มหรือมากกว่าซองกระสุนเก่า) เพื่อให้มีวงกระสุนเต็มหรือมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ โดยซองกระสุนเก่าก็ยังเก็บไว้ใช้ในโอกาสต่อไป หากเรายิงจนกระสุนหมดอย่างน้อยเราก็ยังมีอีกหนึ่งนัดในซองกระสุนเก่าที่เก็บไว้สามารถนำมาใช้ได้ ซึ่งกระสุนนัดนี้อาจเป็นนัดที่สำคัญที่สุดในชีวิตก็เป็นได้ เรียกการเปลี่ยนซองกระสุนแบบนี้ว่า Tactical Load หรือ Tactical Reload เป็นการขยายศักยภาพของปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติให้ถึงขีดสุด

Tactical Reload นี้เป็นสิ่งจำเป็นอย่างมากสำหรับการยิงปืนระบบต่อสู้ ก่อนที่จะทำ Tactical Reload ควรหลบเข้าหลังที่กำบังเสมอ

มีหลายวิธีในการทำ Tactical Reload โดยส่วนตัวแนวปืนจะชี้ไปยังเป้าหมายตลอดเวลา โดยยืดแขนตามปกติหรือหดเข้ามาใกล้ตัวอีกเล็กน้อยแต่แนวปืนยังอยู่ในระดับสายตา บางศูนย์ฝึกอบรมจะให้หดปืนกลับเข้ามาใกล้ตัวโดยแนวปืนไม่จำเป็นต้องชี้ไปยังเป้าหมายเพื่อสะดวกในการเปลี่ยนซองกระสุน เป็นการทำงานกับปืนในบริเวณที่เรียกว่า Work Space หรือ Work Zone (บริเวณสมมุติอยู่ด้านหน้าระดับสายตา เพื่อใช้ในการทำอะไรก็ตามต่อปืนของเรา เช่น บรรจุกระสุน เปลี่ยนซองกระสุน แก้ไขเหตุติดขัด เป็นต้น อ่านเพิ่มเติมได้ในบทความเรื่อง Work Zone for Gun วันที่ 4 January 10)

ในการทำ Tactical Reload ให้มือซ้ายเอื้อมไปหยิบซองกระสุนใหม่โดยนิ้วชี้สัมผัสกับหัวกระสุนในซองตลอดเวลาเพื่อให้รู้ว่าตำแหน่งของหัวกระสุนอยู่ด้านไหน บางศูนย์ฝึกอบรมจะใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้หนีบซองใหม่ไว้โดยไม่ได้เอานิ้วชี้แตะที่หัวกระสุน ดังนั้นเราต้องมั่นใจและรู้ว่าหัวกระสุนในซองปืนหันไปทางด้านใด

ในขณะเดียวกันมือขวาใช้นิ้วโป้งกดปุ่มปลดซองกระสุนออก โดยมีอุ้งมือซ้ายซึ่งถือซองกระสุนใหม่มารองไว้ ใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลาง หรือนิ้วกลางกับนิ้วนาง หรือนิ้วนางกับนิ้วก้อย (โดยส่วนตัวถนัดแบบนี้) “หนีบ” ซองกระสุนเก่าออกแล้วเสียบซองกระสุนใหม่กลับเข้าไปแทน ใช้อุ้งมือซ้ายกระแทกท้ายซองกระสุนเพื่อให้แน่ใจว่าซองกระสุนใหม่ใส่ได้แน่นดี แล้วนำซองกระสุนเก่ามาเก็บไว้ใช้ในโอกาสต่อไป หากสถานการณ์คับขันก็สามารถทำการยิงได้โดยยังหนีบกระสุนเก่าไว้ระหว่างนิ้วโดยทำการกำด้ามปืนตามปกติ เมื่อมีโอกาสจึงค่อยเก็บซองกระสุนเข้าที่

Tactical Load หรือ Tactical Reload เป็นทักษะที่สำคัญและต้องฝึกฝนบ่อยๆให้เกิดความชำนาญ เพื่อความปลอดภัยควรใช้กระสุนปลอม (Dummy bullets) ในการฝึกซ้อม ส่วนปืนลูกโม่ก็มีการทำ Tactical Reload เช่นกัน แต่จะขอกล่าวในโอกาสต่อไป

TAS สอน Tactical Load ใน TAS 2 ซึ่งเป็นทักษะที่ผู้ใช้อาวุธปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติควรรู้อย่างยิ่ง

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

Mind-set for Home Defense

2011-10-07T22:11:00.000+07:00

Mind-setfor Home Defense

ในการเตรียมอาวุธปืนสั้นสำหรับเก็บไว้ที่บ้านมีหลักการที่ควรพิจารณาดังนี้

- ในกรณีที่มีอาวุธปืนหลายกระบอกให้เลือกอาวุธปืนสั้นซึ่งทุกคนที่สามารถเข้าถึงปืนกระบอกนั้นสามารถใช้ได้อย่างดีหากเป็นปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติและมีผู้หญิงในบ้านสามารถใช้ปืนได้ก็ต้องแน่ใจว่าเธอสามารถใช้ปืนกระบอกนั้นได้อย่างดีปัญหาที่พบบ่อยเป็นเรื่องของการขึ้นลำสไลด์ปืนลำบากไม่สามารถตรวจปืนได้อย่างเหมาะสมหรือแก้ไขเหตุติดขัดของปืนได้หากมีปัญหาเช่นนั้นก็ควรเลือกปืนลูกโม่จะเหมาะสมกว่าเพราะกลไกเรียบง่าย ใช้งานง่าย

- ซองปืนพกนอกที่มีความแข็งแรงหากมีปุ่มล็อกปืนทุกคนที่จะใช้ปืนกระบอกนั้นต้องสามารถปลดล็อกและชักปืนออกมาใช้งานได้อย่างรวดเร็วโดยส่วนตัวจะเลือกใช้ซองปืนที่ทำจาก Kydex เนื่องจากซองปืนแข็งแรงพอที่จะใช้ในการขึ้นลำสไลด์ในกรณีที่ต้องทำด้วยมือเพียงข้างเดียวได้ง่ายกว่าซองหนัง

- มีกระสุนสำรองอย่างเพียงพอนอกจากบรรจุกระสุนไว้ในตัวปืนอย่างเหมาะสมแล้วเรายังต้องเตรียมกระสุนสำรองไว้จำนวนหนึ่งบรรจุในซองกระสุนสำรองอีก 1 ถึง 2ซองในกรณีของปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติ หรือบรรจุไว้กับอุปกรณ์ช่วยบรรจุสำหรับปืนลูกโม่เช่น Speedload, Jet load หรือ Speed strip เป็นต้น โดยมีซองใส่ซองกระสุนสำรองหรืออุปกรณ์ช่วยบรรจุเหล่านั้นอย่างเหมาะสม

- มีไฟฉาย (TacticalFlashlight) หรือ ศูนย์ไฟฉาย/ศูนย์เลเซอร์ติดปืนการมีอุปกรณ์ส่องสว่างเป็นสิ่งจำเป็นอย่างมาก เนื่องจากเหตุการณ์ร้ายส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นในภาวะแสงต่ำดังนั้นไฟฉายจะช่วยให้เราสามารถแยกแยะเป้าหมายหรือภัยคุกคามได้ง่ายขึ้นในสถานที่หรือสภาพแสงที่น้อยควรเลือกไฟฉายที่มีความสว่างอย่างน้อย 50 รูเมน (ยิ่งสว่างมากยิ่งดี)

- มีดต่อสู้ (CombatKnife) สำหรับผู้ที่มีความรู้เกี่ยวกับการใช้มีดในการป้องกันตัวการมีมีดพับ (Tactical Folder) หรือมีดใบตาย (FixedBlade) สักเล่มในขนาดที่เหมาะสมก็จะทำให้เรามีความยืดหยุ่นในการจัดการกับปัญหาหรือภัยคุกคามได้มากขึ้น (ผู้ที่พกปืนจำนวนไม่น้อยจะพกมีดต่อสู้ด้วยแต่มีเพียงส่วนน้อยที่มีความรู้เกี่ยวกับการใช้งานอย่างถูกต้อง)

- เข็มขัด ควรเลือกเข็มขัดที่มีความแข็งแรงและใช้งานง่าย

โดยส่วนตัวจะนำปืนซึ่งบรรจุกระสุนพร้อมใช้งานใส่ในซองปืน,มีกระสุนสำรองซึ่งบรรจุในซองกระสุนหรืออุปกรณ์ช่วยบรรจุใส่ในซองอุปกรณ์เหล่านั้น,ไฟฉาย และมีดต่อสู้ เหน็บไว้กับเข็มขัดตามตำแหน่งที่เหมาะสมเมื่อยามต้องใช้งานก็เพียงแค่หยิบเข็มขัดซึ่งมีทุกอย่างเหน็บไว้ครบถ้วนอยู่แล้วมาคาดเอวเราก็จะมีทุกสิ่งที่สำคัญสำหรับการใช้งานในยามฉุกเฉิน เพื่อเผชิญหน้ากับภัยคุกคามร้ายแรงได้อย่างรวดเร็ว

อย่าลืมตรวจสอบสภาพของอุปกรณ์ต่างๆเป็นระยะๆเพื่อให้พร้อมใช้งานได้ตลอดเวลาโดยเฉพาะไฟฉายเลือกใช้กระสุนที่มีคุณภาพมาตรฐานและผ่านการทดลองยิงกับปืนกระบอกนั้นมาแล้วอย่างราบรื่น

การเตรียมตัวให้พร้อมและทดลองหยิบอุปกรณ์เหล่านั้นมาใช้งานจะทำให้เรามีความพร้อมในการเผชิญเหตุได้ดีขึ้น

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดยBatman

Cruiser Safe/Cruiser Ready

2011-09-30T23:58:00.000+07:00

CruiserSafe/Cruiser Ready

ไม่ได้เขียนบทความเกี่ยวกับปืนลูกซองเสียนานวันนี้จึงขอนำความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับปืนลูกซองมาบอกกล่าว

ปืนลูกซองเป็นอาวุธที่เหมาะอย่างมากแก่การป้องกันตัวเองและสมาชิกในครอบครัวโดยเฉพาะที่บ้านการเก็บปืนและเตรียมปืนให้ปลอดภัยและพร้อมใช้งานนั้น ควรจะต้องรู้ 2 คำนี้ คือCruiser Safe และ Cruiser Ready

ที่มาของทั้งสองคำนั้นได้มาจากการเก็บปืนลูกซองไว้ภายในหรือท้ายรถตำรวจของอเมริกาต่อมาถูกนำมาใช้และสอนกันอย่างกว้างขวางในที่นี้จะขอกล่าวเฉพาะวิธีของปืนลูกซองแบบ Pump Action ของRemington 870 เป็นหลัก(เป็นปืนที่เหมาะมากสำหรับประชาชนเพราะกลไกเรียบง่ายโอกาสติดขัดน้อยและดูแลรักษาง่าย) ส่วนปืนลูกซองกึ่งอัตโนมัติหรือแบบอื่นอาจมีวิธีแตกต่างกันบ้างเล็กน้อยแต่หลักใหญ่ๆจะคล้ายกัน

Cruiser Safe เป็นวิธีที่ปลอดภัยในการเก็บปืนลูกซองไว้ในรถหรือที่บ้าน มี 2 วิธีใหญ่ๆ

- วิธีแรกเป็นแบบดั่งเดิม ในกรณีที่ปืนยังไม่ได้บรรจุกระสุนเลยให้สาวกระโจมมือดึงเข้าและดันออกหนึ่งรอบแล้วเหนี่ยวไกทิ้งไปจากนั้นกดปุ่ม Safety ของปืน ต่อมาบรรจุกระสุนใส่ในหลอดบรรจุกระสุนของปืนลูกซองจนเต็มเวลาจะใช้งานก็ให้กระชากกระโจมมือหนึ่งรอบเพื่อบรรจุกระสุนเข้ารังเพลิงพร้อมยิง(ก่อนยิงอย่าลืมปลดล็อค Safety ไกปืนด้วย)

- วิธีที่สอง (แนะนำให้ใช้วิธีนี้) เมื่อสาวกระโจมมือดึงเข้าและดันออกจนสุดแล้วให้กดปุ่ม Safety ของปืน (ไม่ต้องเหนี่ยวไกทิ้ง)แล้วบรรจุกระสุนใส่ในหลอดบรรจุกระสุนของปืนจนเต็มเวลาจะใช้งานต้องกดปุ่มปลดล็อคกระโจมมือก่อนแล้วสาวกระโจมมือหนึ่งรอบเพื่อบรรจุกระสุนเข้ารังเพลิงพร้อมใช้งาน (ก่อนยิงอย่าลืมปลดล็อคSafety ไกปืนด้วย)

โดยส่วนตัวและผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่แนะนำให้ใช้วิธีที่สองเพราะวิธีแรกนั้นกระโจมมือจะไม่ถูกล็อค (Lock) สามารถเคลื่อนที่ขึ้น-ลงได้อย่างอิสระเมื่อวางปืนไว้ในรถหรือท้ายรถหากรถมีการกระแทกแรงๆพบว่าอาจทำให้กระโจมมือถูกสาวขึ้น-ลงและมีการบรรจุกระสุนเข้ารังเพลิงโดยไม่ตั้งใจได้แต่วิธีที่สองนั้นกระโจมมือจะถูกล็อคไม่สามารถสาวขึ้น-ลงเองได้ ต้องกดปุ่มปลดล็อคกระโจมมือที่บริเวณหน้าโกรงไกปืนก่อนจึงจะสาวกระโจมมือได้ดังนั้นโอกาสที่จะมีการบรรจุกระสุนเข้ารังเพลิงโดยไม่ตั้งใจจึงเกิดขึ้นได้ยากกว่า

Cruiser Ready เป็นการเตรียมปืนโดยมีกระสุนบรรจุอยู่ในรังเพลิงพร้อมใช้งานโดยสาวกระโจมมือดึงเข้ามาจนสุดเพื่อเปิดช่องคายปลอกกระสุนออกใส่กระสุนปืนเข้าไปในช่องคายปลอกหนึ่งนัดและกระชากกระโจมมือเดินหน้าไปจนสุดเป็นการบรรจุกระสุนปืนเข้ารังเพลิงและขึ้นไกปืนให้กดปุ่ม Safety และบรรจุกระสุนเข้าหลอดบรรจุกระสุนของปืนจนเต็ม เวลาใช้งานก็แค่กดปุ่มปลด Safety ไกปืนก็ทำการยิงได้แล้ว

ในการเก็บปืนลูกซองไว้ที่บ้านสำหรับประชาชนแนะนำให้ใช้CruiserSafe วิธีที่สอง และเมื่อมีภัยคุกคามเราหยิบปืนจะมาใช้งานให้รีบสาวกระโจมมือเพื่อบรรจุกระสุนเข้ารังเพลิงโดยเร็ว(Cruiser Ready) และอาจบรรจุกระสุนเข้าหลอดบรรจุกระสุนเพิ่มอีกหนึ่งนัดทดแทนกระสุนที่ถูกนำไปบรรจุในรังเพลิงเพื่อให้ปืนมีกระสุนพร้อมใช้งานให้มากที่สุด

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี“สติ”

เรียบเรียงโดยBatman

2 Seconds Rule

2011-09-22T19:10:00.001+07:00

2Seconds Rule

ในการพกพาอาวุธปืนสั้นสำหรับประชาชนเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งอยู่นอกเวลาทำงาน เจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบ หรือเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบุคคลสำคัญมักใช้ “การพกซ่อน (Concealed Carry)”ซึ่งมีหลายวิธี แต่ส่วนใหญ่จะเป็นการพกไว้บริเวณเอวโดยมีเสื้อผ้าปกปิดหรือการพกไว้ที่ข้อเท้า เป็นต้น

โดยตำแหน่งที่พกบริเวณเอวอาจเป็นที่12, 2, 3, 4, 6 หรือ 10 นาฬิกา เป็นส่วนใหญ่ (ในกรณีถนัดมือขวา) และใช้เสื้อผ้าปกปิดไว้เช่น ชายเสื้อหรือใส่เสื้อแจ๊กเก็ตคลุมไว้ เป็นต้น (อ่านเพิ่มเติมได้ในบทความเรื่องConcealedCarry for Civilian วันที่ 4 Apr 10) ผู้หญิงบางท่านอาจใส่ปืนไว้ในกระเป๋าถือซึ่งไม่แนะนำเพราะเมื่อถูกปล้นหรือมีภัยคุกคามคนร้ายมักยึดกระเป๋าถือของผู้หญิงไว้เป็นอันดับแรกเนื่องจากในกระเป๋ามักมีเงินโทรศัพท์มือถือ ดังนั้นหากใส่ปืนไว้ในกระเป๋าถือก็จะถูกคนร้ายยึดไปด้วย

ในกรณีของปืนพกซ่อนเพื่อใช้งานอย่างจริงจังมักต้องสามารถเข้าถึงอาวุธปืนได้อย่างง่ายดายซึ่งถือว่าเป็นปืนหลักแต่ใช้การพกซ่อนแทนการพกนอกอย่างเปิดเผย (Opencarry) ดังนั้นการพกปืนไว้ที่ข้อเท้าจึงมักใช้ในกรณีของปืนสำรอง (Backupgun, BUG) มากกว่า

เมื่อปืนหลักถูกนำมาพกแบบซ่อนเร้นก็จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องคงไว้ซึ่งศักยภาพในการเข้าถึงอาวุธปืนและสามารถใช้งานได้อย่างรวดเร็วมีหลักการหนึ่งที่ยึดถือในกรณีของปืนพกซ่อนก็คือ 2 Seconds Rule

ผู้ที่พกปืนแบบพกซ่อนจะต้องสามารถชักปืนออกจากตำแหน่งที่พกและทำการยิงเป้าหมายได้ภายในเวลา2 วินาที

การที่จะทำเช่นนั้นได้ปืนจำเป็นที่จะต้องพร้อมใช้งานตลอดเวลาส่วนวิธีชักปืนออกจากที่พกก็มีหลายวิธีทั้งใช้มือเดียวและสองมือขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่พกและวิธีการปกปิดซุกซ่อน

ดังนั้นการฝึกชักปืนออกจากตำแหน่งที่พกซ่อนเพื่อใช้งานจึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่พกพาอาวุธปืนติดตัวตลอดเวลาแบบซ่อนเร้นไม่ว่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบุคคลสำคัญหรือในกรณีที่ปืนสำรองเป็นปืนพกซ่อนก็ควรมีการฝึกใช้งานจากตำแหน่งพกซ่อนเช่นกัน

มีข้อแนะนำเกี่ยวกับการเตรียมตัวในการพกพาอาวุธปืนแบบพกซ่อนก็คือ ควรมีกระสุนสำรองเก็บไว้ในซองกระสุนพกติดตัวอีกอย่างน้อย 1 ซองเผื่อใช้ในกรณีฉุกเฉิน เช่นกรณีกระสุนหมดหรือมีเหตุติดขัดขณะยิงปืนซึ่งอาจต้องปลดซองกระสุนเก่าทิ้งอย่างน้อยก็ยังมีอีกหนึ่งซองเอาไว้ใช้งานได้

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี“สติ”

เรียบเรียงโดยBatman

อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากMagpul dynamics training program

Gun and Law

2011-09-15T00:11:00.000+07:00

Gunand Law

กฎหมายควบคุมอาวุธปืนสำหรับประชาชนนั้นเกิดจากข้อสันนิฐานที่ว่าปืนเป็นอาวุธอันตรายร้ายแรงหากประชาชนสามารถครอบครองและพกพาได้อย่างอิสระอาจเกิดปัญหาการใช้อาวุธปืนอย่างไม่เหมาะสมมากขึ้นในสังคมเพื่อความสงบสุขรัฐจึงจำเป็นต้องควบคุมและจำกัดการครอบครองและพกพาอาวุธปืนของประชาชน

เมื่อรัฐนำปืนออกไปจากมือของประชาชนทั่วไปทำให้หน้าที่ในการป้องกันชีวิตและทรัพย์สินของพวกเขาตกอยู่กับเจ้าหน้าที่ของรัฐซึ่งก็คือตำรวจ

ในอเมริกาซึ่งเป็นหนึ่งในประเทศที่ใช้อาวุธปืนเพื่อสร้างชาติและเห็นว่าการมีอาวุธปืนเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของประชาชนเพื่อเอาไว้ปกป้องตัวเองโดยมีถึง 42 รัฐซึ่งอนุญาตให้ประชาชนสามารถพกปืนด้วยซองปืนพกนอกได้ (Opencarry) แต่ก็มีบางสถานที่สาธารณะมีข้อกำหนดห้ามพกพาอาวุธปืนเข้าไปเช่น โรงเรียน เป็นต้น

เราคงได้ข่าวหลายครั้งเกี่ยวกับเหตุยิงกันภายในโรงเรียนของอเมริกาซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมากหลายคนคงมองต้นเหตุของสิ่งเหล่านี้ไปที่ “อาวุธปืน” ซึ่งคนร้ายใช้ก่อเหตุดังนั้นการห้ามมีและพกพาอาวุธปืนน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดแต่พบว่าเหตุการณ์เหล่านี้หลายครั้งเกิดในรัฐหรือสถานที่ซึ่งห้ามพกพาอาวุธปืนเข้าไปอยู่แล้วอีกทั้งยังไม่มีข้อมูลสนับสนุนจากการศึกษาที่บ่งชี้ว่าการห้ามประชาชนพกพาอาวุธปืนจะสามารถลดอาชญากรรมเหล่านี้ได้

การห้ามประชาชนพกพาอาวุธปืนกลับพบว่าทำให้ประชาชนเหล่านั้นตกเป็นเหยื่อของการก่ออาชญากรรมได้ง่ายขึ้นและไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ในขณะที่รัฐก็ไม่สามารถเข้ามาช่วยเหลือพวกเขาได้ในขณะเกิดเหตุถ้าพวกเขามีอาวุธปืนอยู่ในมือเหตุการณ์ร้ายเช่นนี้อาจไม่จบลงด้วยความสูญเสียมากเช่นนั้นก็ได้ดังนั้นในปัจจุบันเริ่มมีโรงเรียนอย่างน้อย 26 แห่งใน 3รัฐอนุญาตให้มีการพกพาอาวุธปืนเข้าโรงเรียนได้

เนื่องจากคนร้ายทั้งหลายไม่สนใจต่อกฎหมายกฎระเบียบของสังคม พวกเขาไม่สนใจว่ารัฐนี้หรือสถานที่นี้ห้ามพกพาอาวุธปืนและพร้อมที่จะทำผิดกฎหมายด้วยความตั้งใจอยู่แล้วในขณะที่เหยื่อหรือประชาชนทั่วไปกลับไม่สามารถปกป้องตนเองได้เพราะรัฐนำปืนออกไปจากมือของพวกเขาและไม่มีเจ้าหน้าที่ตำรวจมากพอที่จะมาระงับเหตุได้ทัน

ในอเมริกาเองรัฐซึ่งอนุญาตให้พกพาอาวุธปืนได้อย่างเสรีกลับพบว่ามีอัตราการก่ออาชญากรรมด้วยอาวุธปืนน้อยกว่ารัฐอื่นๆมาก อาทิเช่นรัฐเท็กซัส เป็นต้น และพบว่าอาชญากรรมร้ายแรงหลายครั้งสามารถถูกหยุดได้ด้วยประชาชนที่มีอาวุธปืน

สำหรับประเทศไทยแล้วเมื่อรัฐนำปืนออกไปจากมือของประชาชนก็เป็นหน้าที่ของรัฐในการปกป้องชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนเรารู้อยู่ว่าอาชญากรรมร้ายแรงจากอาวุธปืนของคนร้ายนั้นมีมากแต่หากประชาชนมีอาวุธซึ่งสามารถป้องกันตัวเองได้แล้วพวกเขาก็อาจไม่ตกเป็นเหยื่อเช่นนั้นก็ได้

ก็คงต้องถามทางรัฐว่ามีความสามารถมากพอที่จะปกป้องชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนได้จริงหรือไม่หรือเพียงแค่คอยเก็บศพประชาชนให้เป็นข่าวหน้าหนึ่งแล้วก็เลือนหายไปถ้าเรารอดจากคมกระสุนมาได้ก็ถือว่า “โชค” ดี ถ้าเสียชีวิตก็ถือว่า “โชค” ร้ายเพราะอย่างไรเสียประชาชนทั่วไปก็ไม่สามารถมีอาวุธปืนไว้ป้องกันตัวเองได้อยู่แล้วในขณะที่รัฐก็ไม่สามารถปกป้องคุณได้ อย่าลืมว่ากฎหมายมีไว้ควบคุมคนดีแต่สำหรับคนร้ายแล้วเขาไม่สนใจกฎหมายอยู่แล้ว

แล้วท่านล่ะ... มีความคิดเห็นอย่างไร?

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี“สติ”

เรียบเรียงโดยBatman

อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่องCampus carry reality check ของ Dave Bahde

Gun VS. Knife

2011-09-08T20:21:00.000+07:00

GunVS. Knife

เมื่อไม่นานมานี้ได้มีโอกาสร่วมสังเกตการณ์การฝึกอบรมVIPProtection จากอเมริกาซึ่งในการฝึกตอนหนึ่งนั้นครูฝึกได้บอกเล่าเหตุการณ์จริงที่นายตำรวจนอกเครื่องแบบท่านหนึ่งอยู่ในลิฟ ถูกคนร้ายปล้นและใช้มีดแทงนายตำรวจท่านนั้นได้ป้องกันตัวด้วยการยกแขนซ้ายขึ้นกันและมือขวาชักปืนยิงสวนออกไปจึงรอดพ้นเหตุการณ์ร้ายออกมาได้

หลายท่านคงคิดว่ามีดจะไปสู้ปืนได้อย่างไรแต่เมื่อมาวิเคราะห์กันแล้วนายตำรวจท่านนั้นถึงแม้จะมีปืนพกติดตัวอยู่แต่ก็ถือว่าโชคดีในหลายเรื่องอย่างแรกปืนนั้นพร้อมใช้งานได้ตลอดเวลา (ปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติที่บรรจุกระสุนในรังเพลิงและสามารถยิงได้ในจังหวะ Double action)เพราะหากปืนที่พกอยู่ยังไม่พร้อมใช้งานได้ทันทีคงเป็นการยากที่จะเตรียมปืนให้พร้อมได้ทันในขณะที่เผชิญเหตุเช่นนั้น

อย่างที่สองคนร้ายไม่มีทักษะในการใช้อาวุธมีดที่ดีนัก เพราะอาวุธมีดหากอยู่ในมือของผู้เชี่ยวชาญ(AnExpert Knife Fighter) แล้ว ระยะประชิดเช่นนั้นมีโอกาสน้อยมากที่จะหยุดอาวุธมีดลงได้เพราะในการใช้มีดจะมีความไหลลื่นของการเคลื่อนไหวสูงมากทำให้ยากแก่การป้องกัน

หลายครั้งแม้แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบซึ่งพกอาวุธปืนไว้ตลอดเวลาเมื่อเผชิญเหตุการณ์ร้ายเช่นนี้มักจะพยายามชักปืนออกมาให้เร็วที่สุดเพื่อหวังจะหยุดภัยคุกคามจากมีดซึ่งมันอาจสายเกินไป

มีหลักการง่ายๆซึ่งแนะนำสำหรับการเผชิญเหตุการณ์ร้ายอย่างฉับพลันเช่น การถูกฟันหรือแทงด้วยมีด ถูกตีด้วยไม้ในขณะที่ยังไม่พร้อมที่จะตอบโต้ด้วยอาวุธประจำกายของเรา

- ให้แก้ไขเหตุการณ์เฉพาะหน้านั้นก่อนที่จะคิดถึงการชักอาวุธของเราออกมาใช้เนื่องจากการโจมตีเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและเรายังไม่ได้เตรียมอาวุธสำหรับตอบโต้หากเราคิดแต่จะพยายามชักอาวุธของเราออกมาไม่ว่าจะเป็นปืนหรือมีดมันอาจสายเกินไปเพราะหากเราถูกฟันแทงหรือตีในตำแหน่งที่สำคัญเราอาจไม่มีโอกาสที่จะตอบโต้กลับไปได้ ดังนั้นควรแก้ไขการโจมตีนั้นให้ปลอดภัยก่อนด้วยวิธีการต่างๆเช่น หลบหลีก ป้อง ปัด ปิด เปิด เป็นต้น

- Distance is always your friend ระยะห่างเป็นเพื่อนของเราเสมออาวุธต่างๆมีระยะในการใช้งานที่ได้ผลดีที่สุดและด้อยที่สุดโดยส่วนใหญ่ยิ่งเราอยู่ห่างจากภัยคุกคามมากเท่าไรก็จะยิ่งปลอดภัยมากเท่านั้นเมื่อเราถูกโจมตีด้วยมีดหรือไม้หากเราสามารถถอยห่างออกมาจากระยะของอาวุธเหล่านั้นได้ก็จะปลอดภัยนอกจากนั้นหลังจากที่เราทำการหลบหลีก ป้อง ปัด ปิดหรือเปิดการโจมตีอย่างฉับพลันนั้นแล้วก็ให้รีบถอยห่างออกมาหรือผลักคนร้ายให้ห่างออกไปเพื่อสร้างระยะสร้างเวลาให้เราตั้งตัวเตรียมตอบโต้กลับด้วยอาวุธของเราได้

- เคลื่อนไหวตลอดเวลาการไม่เป็นเป้านิ่งทำให้ถูกทำร้ายได้ยากขึ้น ควรเคลื่อนที่อย่างน้อย 3ฟุตต่อวินาที

- หลีกเลี่ยงการนอนต่อสู้บนพื้น(Groundfighting) เพราะจะจำกัดการเคลื่อนไหวและเคลื่อนที่ของเราจึงมีโอกาสถูกทำร้ายได้ง่ายกว่า

สำหรับประชาชนทั่วไปแล้วการเรียนรู้วิธีการแก้ไขเหตุการณ์ร้ายอย่างฉับพลันเช่นนี้ก็ถือว่าสำคัญเช่นกันสามารถใช้หลักการเบื้องต้นและพยายามมองหาสิ่งของรอบตัวนำมาปรับใช้ให้เป็นประโยชน์ในการเอาตัวรอด

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี“สติ”

เรียบเรียงโดยBatman

A Snubnose Revolver

2011-08-19T22:12:00.002+07:00

A Snubnose Revolver

โดยปกติแล้วปืน Snubnose Revolver มักหมายถึง ปืนลูกโม่ลำกล้องสั้น โดยเฉพาะลำกล้องประมาณ 2.5 นิ้วหรือสั้นกว่า แต่บางคนอาจหมายรวมไปถึงลำกล้องยาว 3 นิ้วด้วย โดยส่วนตัวของนาย Ralph Mroz แล้วปืนแบบนี้ยังต้องมีโครงปืนที่เล็กด้วย ดังนั้นปืน S&W N-frame .44 Magnum ลำกล้อง 2 นิ้ว สำหรับเขาแล้วไม่ถือว่าเป็นปืน Snubnose Revolver

ปืนที่จัดอยู่ในกลุ่มนี้ อาทิเช่น ปืน Colt D-frame (Detective Special type), S&W J-frame หรือ S&W K-frame ที่มีลำกล้อง 2 หรือ 2.5 นิ้ว ซึ่งเป็นปืนที่เหมาะแก่การป้องกันตัว (Self-defense) อย่างยิ่ง

ปืน S&W J-frame เป็นรุ่นที่นิยมมากที่สุดสำหรับใช้ในการป้องกันตัว เพราะปืนมีการทำอย่างปราณีตและเหมาะมือมาก ในขณะที่ปืน S&W K-frame ถือว่าเป็นหนึ่งในปืนที่มีเหมาะมือในการยิงมากที่สุด ส่วนปืน Colt D-frame ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักและแพร่หลายนัก

ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งของปืนลูกโม่ที่เหนือกว่าปืนสั้นกึ่งอัตโนมัตก็คือ ขนาดและองศาของด้ามปืนมีให้เลือกหลากหลาย เพื่อให้เหมาะสมกับมือของเจ้าของปืนซึ่งหามาเปลี่ยนได้ไม่ยาก หลายคนรู้สึกชอบพื้นที่ว่างระหว่างด้านหน้าด้ามปืนกับด้านหลังโกร่งไกปืนและทำให้คุมปืนได้ง่ายขึ้น

แม้ปัจจุบันจะเป็นยุคของปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติแต่ก็มีซองปืนลูกโม่ให้เลือกใช้หลายร้อยแบบ ส่วนเรื่องความแม่นยำนั้นได้มีการทดสอบยืนยันถึงความแม่นยำของปืนลูกโม่ลำกล้องยาวมาตรฐานโดยการยึดปืนไว้กับ Ransom Rest ส่วนปืนลำกล้องสั้นนั้นเมื่อใช้คนถือปืน ระยะห่างของศูนย์ปืนสั้นลงและแรงถีบของปืนที่มากขึ้นก็คงให้ความแม่นยำที่ลดลงเป็นลำดับไป อย่างไรก็ตามนักยิงปืนทั่วไปก็สามารถใช้ปืนนี้ยิงได้ดีเป็นส่วนใหญ่

เมื่อยิงในแบบ Double action เราสามารถทำกลุ่มกระสุนได้ประมาณ ¼ นิ้ว ในระยะห่าง 5 หลา สามารถยิงแผ่นกระเบื้องขนาด 4 นิ้ว ได้ที่ระยะ 10 หลา และยิงแผ่นเหล็กขนาด 10 นิ้ว ที่ระยะ 25 หลา ได้อย่างง่ายดาย

สำหรับปืนโครง K หรือ K-frame เป็นปืนที่ถือยิงได้ง่ายที่สุดและสามารถพกซ่อนที่เอวได้ดี ส่วนปืน J-frame ที่ทำจาก Scandium เป็นปืนที่เบาและสะดวกที่สุดในการพกซ่อนไว้ในกระเป๋ากางเกงหรือที่ข้อเท้า แต่เวลายิงจะสะท้านมืออย่างมาก ปืน D-frame Colt นั้นจะอยู่ระหว่างความรู้สึกว่าปืนใหญ่พอที่จะเหมือนปืนขนาดปกติแต่ก็เบาพอที่จะพกซ่อนในกระเป๋ากางเกง

ส่วนปืนที่ดีที่สุดนั้นเป็นเรื่องเฉพาะตัวอย่างมาก คุณต้องทดลองจับปืนและยิงจึงจะได้ปืนที่ “เหมาะสม” กับตัวคุณเอง

มีสองแนวคิดหลักๆเกี่ยวกับกระสุนปืนที่จะใช้ อย่างแรก คุณควรบรรจุกระสุนขนาด .357 นิ้ว (ถ้าปืนนั้นรองรับกระสุนขนาดนี้) เพราะมันสามารถให้ผลการยิงที่เชื่อถือได้เมื่อยิงถูกเป้าหมาย แต่กระสุนขนาดนี้จะมีแรงถีบอย่างมากเมื่อยิงด้วยปืนลำกล้องสั้น

อีกแนวคิดหนึ่ง คือ ใช้กระสุนที่มีแรงดันมาตรฐาน (Standard-pressure loads) ซึ่งคุณสามารถควบคุมปืนได้ดีเวลายิง แน่นอนว่าอำนาจหยุดยั้งย่อมน้อยกว่ากระสุน .357 นิ้ว แต่ก็ทำให้คุมปืนได้ง่ายขึ้นมากในขณะที่อำนาจหยุดยั้งไม่ได้ด้อยลงไปมากนัก ส่วนกระสุน +P ถือว่าอยู่กลางๆระหว่าง .357 นิ้วและกระสุนแรงดันมาตรฐาน โดยส่วนตัวแล้วนาย Ralph Mroz จะใช้กระสุนแรงดันมาตรฐาน

แล้วกระสุนแบบไหนจึงจะ “ดีที่สุด” สำหรับปืนลำกล้องสั้นแบบนี้ เป็นคำถามซึ่งหลายคนอยากได้คำตอบ มีข้อมูลน้อยมากเกี่ยวกับกระสุนขนาดตั้งแต่ .38 หรือ .357 นิ้ว ขึ้นไปในปืนลำกล้องสั้น โดยส่วนตัวแล้วเขาเชื่อว่าไม่ว่าจะใช้กระสุนขนาดเท่าไร เขาจะยิงเป้าหมายซึ่งเป็นภัยคุกคามมากกว่าหนึ่งนัดเสมอ ประสิทธิภาพของกระสุนเขาจะดูจากข้อมูลที่ได้ยินได้อ่านมา หรือมีผลการทดสอบกับแท่งเจลาตินเข้ามาประกอบการพิจรณา มากกว่าที่จะพยายามหากระสุนที่ดีที่สุด เขาแค่รู้สึกว่ากระสุนที่ใช้อยู่นั้นมีข้อมูลอยู่ในเกณฑ์ที่ใช้ได้ก็พอแล้ว

ยกตัวอย่างเช่น กระสุนขนาด 158 เกรน Lead Semi-wadcutter +P hallowpoint นิยมใช้ในปืนลูกโม่ขนาด .38 หรือ .357 นิ้ว มาอย่างยาวนานไม่ว่าจะเป็นปืนลำกล้องมาตรฐานหรือลำกล้องสั้นก็ตาม จนกระทั้งอดีตนายตำรวจชื่อดัง Jim Cirillo (เป็นผู้มีประสบการณ์การยิงปืนต่อสู้กับคนร้ายมาอย่างโชกโชน) ยกให้กระสุนแบบ Standard wadcutter เป็นกระสุนที่ดีที่สุดสำหรับปืนลำกล้องสั้น

ไม่ว่าจะใช้กระสุนแบบใดทักษะการยิงปืนสำคัญที่สุด เราต้องยิงให้ถูกสิ่งที่เราต้องยิง ไม่เช่นนั้นต่อให้เรามีกระสุนที่ดีที่สุด หากยิงไม่ถูกเป้าหมายก็ไม่มีประโยชน์

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง The Perennial Snubbie ของ Ralph Mroz

5 Things to do After a Shooting

2011-08-11T23:08:00.000+07:00

5 Things to do After a Shooting

นายตำรวจชื่อดัง Massad Ayoob ได้ให้คำแนะนำที่น่าสนใจเกี่ยวกับการใช้อาวุธปืนยิงคนร้ายเพื่อป้องกันตัว ในขณะที่ตำรวจมาถึงควรจะให้ข้อมูลอะไรบ้างแก่ตำรวจ

1. ชี้ว่าใครคือคนร้ายให้ตำรวจทราบ (Point out a Perpetrator to police)

2. บอกตำรวจว่ามีบันทึกไว้ในโทรศัพท์เกี่ยวกับคนร้ายซึ่งคุณได้โทรไปแจ้งความไว้ (Tell police you will “Sign the Complaint”) ในต่างประเทศเมื่อประชาชนโทรไปแจ้งตำรวจ (911) จะมีการบันทึกเทปเสียงเอาไว้เพื่อเป็นหลักฐาน สำหรับประเทศไทยไม่แน่ใจว่าโทร 191 จะมีบันทึกเทปเสียงเช่นนั้นหรือไม่ ดังนั้นหากโทรศัพท์ของเราสามารถบันทึกเสียงได้ เวลาโทรแจ้งความก็ควรอัดบันทึกเสียงการโทรศัพท์ไว้ด้วยเพื่อเป็นหลักฐาน

3. แสดงหลักฐานเกี่ยวกับคนร้ายให้ตำรวจได้เห็น (Point out the Evidence to Police) บอกตำรวจเกี่ยวกับหลักฐานหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำไมเราถึงต้องใช้อาวุธปืนเพื่อป้องกันตัว

4. ชี้ว่ามีใครเห็นเหตุการณ์แก่ตำรวจ (Point out the Witnesses to Police) หากมีพยานเห็นเหตุการณ์หรือมีกล้องวงจรปิดบันทึกไว้ก็ควรรีบชี้ตัวให้ตำรวจได้ซักถามหรือดูเทปที่บันทึกไว้

5. ให้ความร่วมมือกับตำรวจอย่างเต็มที่ภายใน 24 ช.ม. หลังได้พูดคุยกับทนายแล้ว (Will Give Full Cooperation in 24 hours After Speaking with Attorney) รีบติดต่อทนายความเพื่อขอคำแนะนำในการให้ปากคำตำรวจโดยให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่

หลักปฏิบัตินี้จะช่วยให้การทำงานของตำรวจง่ายขึ้น และอย่าลืมวางอาวุธของเราทันทีที่เห็นตำรวจเข้ามาดูแลสถานการณ์ เพราะเราอาจถูกเข้าใจผิดได้ว่าเป็นคนร้ายหากยังถืออาวุธไว้ในมือ

ในไม่กี่วินาทีที่เราใช้อาวุธปืน อาจทำให้เราต้องใช้เวลายี่สิบปีในห้องขังก็ได้ จึงควรใช้อาวุธปืนด้วยเหตุผลอันสมควร ไม่ใช้อารมณ์เข้ามาตัดสิน ใช้เพื่อ “ป้องกันตัว” เท่านั้น

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman
อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากความคิดเห็นเรื่อง After a Real Shooting ของ Massad Ayoob

Principles of Low Light Shooting

2011-08-04T12:22:00.002+07:00

Principles of Low Light Shooting

นาย Derek McDonald ได้ให้หลักการเกี่ยวกับการยิงปืนต่อสู้ในภาวะแสงต่ำไว้อย่างน่าสนใจลงตีพิมพ์ในนิตยสาร American Rifleman

หลักสำคัญของการยิงปืนในภาวะแสงต่ำ ประกอบด้วย

- อ่านภาวะแสง (Read the light) เป็นการยากมากที่คุณจะอยู่ในสถานที่ซึ่งไม่มีแสงสว่างเลยแม้แต่น้อยหรือมืดสนิท ส่วนใหญ่แล้วจะพอมีแสงบ้างจะสว่างมากน้อยแค่ไหนก็แล้วแต่สภาพแวดล้อม มองดูสภาพแสงอย่างละเอียดโดยเฉพาะเงาซึ่งเกิดจากมีวัตถุบังแสง เช่น เงาจากบานประตู หน้าต่าง เป็นต้น

- เงามืดอันตราย (Dark holes are dangerous) ให้ความสนใจเป็นพิเศษกับบริเวณเงามืดหรือที่มีแสงสว่างน้อยที่สุด มีคำกล่าวที่ว่า “ทุกเงามืดจะมีภัยคุกคามซ้อนอยู่” ดังนั้นจึงต้องระวังบริเวณซึ่งมืดเกินกว่าที่จะเห็นภายในได้ในขณะนั้น ให้สงใสไว้ก่อนว่าอาจมีภัยคุกคามซึ่งอาจโผล่มาได้ทุกเมื่อ

- มองในแง่มุมของคนร้าย (See from the aggressor’s viewpoint) เป็นการคิดแบบคนร้ายซึ่งอยู่ในสภาพพื้นที่และแสงแบบนั้น ควรจะหลบซ่อนอยู่ที่ใดจึงจะได้เปรียบ ถ้าคุณมีประสบการณ์มากขึ้นจะยิ่งทำสิ่งนี้ได้ดีขึ้น

- เคลื่อนที่ไปยังบริเวณที่มีแสงน้อยที่สุด (Move to the lowest level of light) คุณควรใช้ประโยชน์จากความมืดเช่นกัน โดยเคลื่อนที่ไปหลบยังบริเวณที่มืดที่สุด การที่คุณอยู่ในพื้นที่ซึ่งเห็นตัวคุณได้ชัดนานเท่าไรก็เท่ากับเราเป็นเป้าหมายที่ชัดเจนนานเท่านั้น

- ใช้แสงและเคลื่อนที่ (Light and move) ไฟฉายในมือคุณจะมีประโยชน์ก็ต่อเมื่อใช้อย่างถูกต้อง การใช้ไฟฉายนั้นจะเป็นการบ่งบอกตำแหน่งของคุณให้กับคนร้าย ไม่ควรเปิดไฟฉายไว้ตลอดเวลาที่ทำการเคลื่อนที่ ดังนั้นจะใช้ไฟฉายก็เพื่อมองหาเป้าหมายหรือค้นหาตำแหน่งที่จะเคลื่อนที่ต่อไป ดูสภาพแวดล้อมอย่างรวดเร็ว โดยเปิดไฟฉายเพียงชั่วเวลาสั้นๆเท่านั้นแล้วรีบทำการเคลื่อนที่ย้ายที่อยู่

- ใช้ไฟฉายส่องในระดับสูงต่ำที่แตกต่างกัน (Intermittent use of light at random heights) จากการศึกษาพบว่าคนร้ายมักยิงไปยังแหล่งกำเนิดแสงของคุณ ดังนั้นการเปิดปิดไฟฉายในหลายตำแหน่งสูงบ้างต่ำบ้าง ถือไฟฉายให้ออกห่างจากแนวกลางตัวของคุณ เพื่อจะทำให้คนร้ายสับสน

- อย่าให้แสงไฟส่องอยู่หลังเรา (Never allow yourself to be backlit) อย่าหยุดอยู่ที่ช่องทางเข้า-ออกประตู ระวังเพื่อนที่เดินตามหลังคุณจะส่องไฟฉายมาที่คุณ ซึ่งจะเป็นการบอกตำแหน่งของคุณให้คนร้ายเห็นได้อย่างชัดเจน

- ใช้พลังของแสง (Dominate with light) มีเพียงสองสถานการณ์ที่อนุญาตให้เปิดไฟฉายได้ตลอดเวลา คือ เมื่อคุณอยู่ในบริเวณที่มีแสงไฟส่องจากด้านหลังชัดเจนและคุณไม่สามารถเคลื่อนที่ออกมาจากที่นั้นได้ และสอง คือ เมื่อคุณสามารถควบคุมภัยคุกคามได้แล้วและไม่มีภัยคุกคามอื่นอีก คุณสามารถส่องไฟไปที่ตาของคนร้ายได้ในยามจำเป็นซึ่งจะทำให้ตาของเขาพล่ามัวไปชั่วขณะ แต่จากประสบการณ์พบว่าการตอบสนองของคนร้ายต่อแสงที่ส่องมาที่ตานั้น บางคนก็ยอมแพ้แต่บางคนกลับก้าวร้าวมากขึ้น ดังนั้นต้องเตรียมตัวให้พร้อมเสมอในขณะที่ส่องไฟไปที่ตาของคนร้าย

- ควบคุมการหายใจและผ่อนคลาย (Breathe and relax) ปกติเรามักจะหายใจเร็วขึ้นมากเมื่อต้องเผชิญหน้ากับภัยคุกคามร้ายแรงถึงชีวิต การควบคุมการหายใจ (Breath control) เป็นกุญแจสำคัญในการทำให้เรายังคงสงบ มีสติและควบคุมตัวเองได้ ถ้าคุณควบคุมการหายใจไม่ได้ คุณก็ควบคุมตัวเองไม่ได้เช่นกัน

เหตุการณ์ยิงปืนต่อสู้ในสถานการณ์จริงส่วนใหญ่มักเกิดในภาวะแสงต่ำ ดังนั้นทักษะนี้จึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง ควรเรียนรู้และฝึกฝนให้เกิดความชำนาญ และถ้าคุณทำงานที่มีความเสี่ยงสูงก็ควรมีไฟฉายมากกว่าหนึ่งกระบอกพกติดตัว (ไฟฉายหลักและไฟฉายสำรอง)

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman
อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง Principles of Fighting at Night ของ Derek McDonald

21-Foot Rule

2011-07-22T15:55:00.000+07:00

21-Foot Rule

ในการยืนคุมเชิงผู้ต้องสงสัยในระยะห่างด้วยอาวุธปืนของเรานั้น มีกฎอยู่ข้อหนึ่งซึ่งมีสอนกันในโรงเรียนตำรวจของอเมริกา นั้นก็คือ “21-Foot Rule” เป็นระยะปลอดภัยที่เจ้าหน้าที่ตำรวจควรอยู่ห่างจากผู้ต้องสงสัยอย่างน้อย 21 ฟุต (ประมาณ 6.4 เมตร)

จากการศึกษาเหตุการณ์จริงในการใช้อาวุธปืนต่อสู้กับคนร้ายที่มีอาวุธปืน เช่น การศึกษา NYDP: SOP9 (อ่านเพิ่มเติมได้ในบทความเรื่อง NYPD:SOP9 วันที่ 19 Nov 09, Newest FBI Study 1&2 วันที่ 28 Jan & 3 Feb 11) พบว่า มากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ เป็นการยิงกันในระยะห่างน้อยกว่า 15 ฟุต (ประมาณ 4.6 เมตร) และจากหลายการศึกษาในอดีตพบว่าระยะปลอดภัยของเจ้าหน้าที่ตำรวจจากการถูกยิงโดยคนร้ายไม่ได้เปลี่ยนแปลงมาตลอด โดย 75 เปอร์เซ็นต์ ของตำรวจที่ได้รับอันตรายจากการถูกยิงเกิดขึ้นในระยะน้อยกว่า 20 ฟุต (ระยะน้อยกว่า 10 ฟุต หรือประมาณ 3 เมตร มี 51 เปอร์เซ็นต์, ระยะ 10 ถึง 20 ฟุต มี 24 เปอร์เซ็นต์)

ดังนั้นนาย Dennis Tueller จึงตั้งเป็นกฎ “21- Foot Rule” ขึ้นเพื่อใช้สอนตำรวจจนถือเป็นมาตรฐานในโรงเรียนสอนตำรวจทั่วประเทศ ด้วยระยะห่างระหว่างตำรวจและคนร้ายประมาณนี้พบว่า ตำรวจมีเวลามากพอที่จะบ่งชี้คนร้ายซึ่งถืออาวุธ “มีด” ในมือว่ามีลักษณะเป็นภัยคุกคาม แล้วทำการชักปืนออกจากซองและสามารถส่งกระสุนสองนัดไปที่ลำตัวของคนร้ายได้ทัน

แต่ในปัจจุบันพบว่าอาวุธที่คนร้ายใช้มีความหลากหลายมากขึ้นทั้งชนิดและความรุนแรง คนร้ายจำนวนไม่น้อยมีร่างกายที่แข็งแรงมากมีการเข้ายิม มีการฝึกการต่อสู้แบบผสมผสาน (Mixed Martial Art) ทำให้ระยะห่างที่ว่านี้อาจไม่เพียงพอสำหรับความปลอดภัยของเจ้าหน้าที่ตำรวจในปัจจุบันก็ได้

จะเห็นได้ว่าถึงแม้เราจะพกปืนไว้กับตัวและคนร้ายมีเพียงอาวุธมีดนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่าปืนจะได้เปรียบมีดเสมอไปเพราะในระยะห่างไม่เกิน 3 ก้าวจากคนร้าย อาวุธมีดถือว่าเป็นภัยคุกคามที่น่ากลัวมาก คนร้ายสามารถเข้าประชิดตัวเจ้าหน้าที่ตำรวจหรือประชาชนซึ่งเป็นเหยื่อได้อย่างรวดเร็วและยากแก่การป้องกัน

ในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจหรือประชาชนในการเฝ้าระวังคนร้ายหรือคนแปลกหน้าควรทิ้งระยะห่างจากผู้ต้องสงสัยไว้ให้มากอย่างน้อย 21 ฟุต และยิ่งผู้ต้องสงสัยมีลักษณะที่บ่งบอกว่าเป็นคนที่แข็งแรงมากหรืออาจมีอาวุธร้ายแรงก็ยิ่งต้องห่างออกไปมากขึ้น ใช้คำสั่งด้วยเสียงที่มีพลังของเราในการสั่งให้ผู้ต้องสงสัยทำหรือไม่ทำอะไร ตื่นตัวและเตรียมพร้อมอยู่เสมอ เรียนรู้วิธีเผชิญเหตุร้ายในระยะประชิดอย่างฉับพลัน

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง Control the Threat ของ Donald J. Mihalek

Underwater Handgun Shooting

2011-07-15T09:39:00.000+07:00

Underwater Handgun Shooting

ปืนที่เราใช้กันอยู่ทั่วไปนั้นไม่ว่าจะเป็นปืนสั้น ปืนยาว ปืนลูกซอง ถูกออกแบบมาให้ใช้งานบนบก แต่ถ้าต้องยิงปืนใต้น้ำแล้วปืนเหล่านี้โดยเฉพาะปืนสั้นซึ่งประชาชนใช้กันทั่วไปนั้นจะยังสามารถยิงได้หรือไม่ มีอันตรายต่อตัวปืนหรือผู้ยิงหรือไม่

มีการทดสอบหนึ่งซึ่งน่าสนใจเกี่ยวกับการยิงปืนใต้น้ำซึ่งทำโดย D&L Sport Inc. เป็นการทดสอบภายใต้สภาพที่มีการควบคุมเพื่อความปลอดภัยอย่างดี

โดยทำการทดสอบยิงปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติใต้น้ำจืด (Fresh water) ลึก 2 ฟุต

ปืนที่ใช้ในการทดสอบประกอบด้วย Glock .45, Glock . 40, Colt .45, D&L Sports signature grade 5” 1911 .45 ACP

ความน่าเชื่อถือของปืนแต่ละกระบอกถูกทดสอบโดยการยิงในสภาพปกติบนบก 1,000 นัด ก่อนที่จะนำไปทดสอบยิงใต้น้ำ

ปืน Glock ทั้งสองกระบอกเป็นปืนที่เพิ่งแกะกล่องออกมาจากโรงงาน พบว่าปืน Glock .45 มีความน่าเชื่อถือประมาณ 86 เปอร์เซ็นต์ (มีเหตุติดขัด 14 ครั้งต่อ 100 นัด) ในระหว่างการยิงทดสอบหนึ่งพันนัด ส่วนปืน Glock .40 มีความน่าเชื่อถือ 92 เปอร์เซ็นต์

ส่วนปืน 1911 ทั้งสองกระบอกเป็นปืนที่มีการปรับแต่ง (Custom handguns) ซึ่งพบว่ามีความน่าเชื่อถือเต็ม 100 เปอร์เซ็นต์เมื่อยิงบนบก

กระสุนปืนที่ใช้ทำการทดสอบประกอบด้วย

- Federal Ball

- Federal Hydra Shock JHP

- Winchester SXT JHP และ

- Remington Golden Saber JHP

การยิงทดสอบประกอบด้วย 3 รูปแบบ คือ

1. บรรจุกระสุน 2 นัดในซองกระสุน ใส่เข้าตัวปืนที่เปิดค้างสไลด์ไว้แล้วนำลงแช่ในน้ำทั้งกระบอก ปลดคันค้างไลด์เพื่อป้อนกระสุนนัดแรกเข้ารังเพลิง หลังจากนั้นนำปืนขึ้นจากน้ำนาน 1 นาทีก่อนเริ่มทำการยิง

2. Zero drain time: นำปืนซึ่งบรรจุกระสุนพร้อมในรังเพลิงลงแช่น้ำทั้งกระบอก เมื่อนำปืนขึ้นจากน้ำก็ทำการยิงทันที ไม่รอให้น้ำไหลออกจากปืนจนหมดก่อน

3. ยิงปืนใต้น้ำลึก 2 ฟุต ในถังบรรจุน้ำลึก 5 – 6 ฟุต

จากการทดสอบพบว่า สำหรับปืน Glock .45 ไม่สามารถยิงกระสุนได้หลายครั้งเพราะเข็มแทงชนวนกระแทกจานท้ายกระสุนเบาเกินไป และพบว่าสไลด์ไม่เปิดค้างเมื่อกระสุนหมดประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งปัญหานี้ไม่พบเมื่อยิงบนบกตลอดการทดสอบ 1,000 นัด และปัญหานี้พบได้กับกระสุนทุกแบบที่ทำการทดสอบ

นอกจากนั้นปลอกกระสุนปืนซึ่งได้จากการยิงทดสอบมีลักษณะที่แสดงถึงภาวะความดันภายในปลอกกระสุนสูงเกินไป แต่ไม่มีปลอกกระสุนเสียหายร้ายแรง โดยไม่พบลักษณะเหล่านี้ในปลอกกระสุนปืนซึ่งใช้ยิงบนบก

ในการทดสอบยิงกระสุนหลายนัดติดต่อกันพบว่าปืน Glock .45 ประสบความสำเร็จเพียง 60 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น บางครั้งเกิดปัญหาจากการป้อนกระสุนเข้ารังเพลิงซึ่งพบได้เช่นกันในการทดสอบยิงปืนบนบก

สำหรับ Glock .40 ต้องยุติการทดสอบหลังจากยิงนัดแรกใต้น้ำเนื่องจากปลอกกระสุนฉีกขาดจากความดันภายในปลอกกระสุนที่สูงขึ้นมาก แสดงว่ากระสุนชนิดนี้ไม่สามารถทนต่อความดันที่เพิ่มขึ้นจากการยิงใต้น้ำได้

ในการทดสอบยิงปืนด้วยปืน 1911 ทั้งสองกระบอกนั้นให้ผลเหมือนกัน คือ สามารถยิงใต้น้ำได้อย่างไม่มีปัญหาถึงแม้ปลอกกระสุนจะมีลักษณะของความดันภายในปลอกกระสุนที่สูงผิดปกติก็ตาม ยิ่งไปกว่านั้นในการทดสอบ Zero drain time ด้วยกระสุน 80 นัดก็ผ่านไปได้อย่างราบรื่น และปลอกกระสุนปืนไม่มีลักษณะของความดันในปลอกกระสุนสูงผิดปกติแต่อย่างใด อีกทั้งไม่พบว่าประสิทธิภาพของกระสุนที่ยิงออกไปด้อยลงด้วย

ในการทดสอบครั้งนี้พบว่าประสิทธิภาพของกระสุนที่ยิงใต้น้ำนั้นด้อยลงมาก ควรมีการทดสอบที่มีการควบคุมอย่างดีอีกหลายครั้งเพื่อยืนยันผลให้แน่นอน และไม่ควรทำการทดสอบเองที่บ้านเนื่องจากอาจมีอันตรายต่อตัวปืนและผู้ทำการทดสอบได้

โดยทั่วไปจากการทดสอบของหลายที่พบว่าปืนลูกโม่และปืนสั้นกึ่งอัตโนมัตินั้นสามารถทำการยิงใต้น้ำได้ แต่ปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติพบเหตุติดขัดได้มากกว่าปืนลูกโม่อย่างชัดเจน ประสิทธิภาพของกระสุนเมื่อถูกยิงใต้น้ำก็ลดลงไปมาก

ในบางประเทศมีการผลิตปืนสำหรับยิงใต้น้ำโดยเฉพาะทั้งปืนสั้นและปืนยาวเพื่อใช้งานในราชการทหาร กระสุนที่ใช้มีการออกแบบพิเศษลักษณะเรียวยาวสามารถพุ่งผ่านน้ำไปได้ดีจึงมีความแม่นยำและมีประสิทธิภาพสูง

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman
อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง Underwater Handgun Shooting ของ D&L Sports Inc

Ricochet Bullets

2011-06-30T21:27:00.000+07:00

Ricochet Bullets

เราคงเคยเล่นโยนก้อนหินให้กระดอนบนผิวน้ำ นั้นแสดงให้เห็นว่าวัตถุแข็งซึ่งโดยปกติจะสามารถทะลุผ่านพื้นผิวที่อ่อนกว่าไปได้ แต่ในมุมที่เหมาะสมพื้นผิวนั้นสามารถสะท้อนวัตถุแข็งนั้นออกไปได้

กระสุนปืนก็เช่นเดียวกันหากถูกยิงไปยังพื้นผิววัตถุแข็งหรือผิวน้ำ ก็อาจถูกสะท้อนออกไปได้เช่นกัน ในกรณีของกระสุนปืนที่ตกกระทบวัตถุที่มีพื้นผิวแข็ง กระสุนอาจแตกออกเป็นสะเก็ด (Fragmentation) หรือ สะท้อนออกไปทั้งนัดโดยไม่แตกออก (Ricochet bullet)

ไม่ว่ากระสุนนั้นจะแตกออกเป็นสะเก็ดหรือสะท้อนออกไปทั้งนัดก็ยังสามารถทำอันตรายคนได้ตั้งแต่บาดเจ็บเล็กน้อยจนถึงเสียชีวิต ปัจจัยที่มีผลต่อการสะท้อนของกระสุนประกอบด้วย มุมตกกระทบวิกฤติ (Critical angle) ธรรมชาติของพื้นผิว โครงสร้างของกระสุนปืน และความเร็วของกระสุนปืน

กระสุนหัวกลม (Round nose bullets) มีแนวโน้มที่จะสะท้อนได้ง่ายกว่ากระสุนหัวตัด (Flat-nose) ในกรณีของกระสุน Full-metal jacket (FMJ) มีโอกาสสะท้อนมากกว่ากระสุนหัวตะกั่วล้วน ส่วนกระสุนที่มีความเร็วต่ำมีโอกาสสะท้อนได้มากกว่ากระสุนที่มีความเร็วสูง

กระสุนที่ตกกระทบพื้นผิวมากกว่ามุมตกกระทบวิกฤติ กระสุนมักจะทะลุผ่านพื้นผิวนั้นหรือไม่ก็แตกออกเป็นสะเก็ด ในกรณีที่สะเก็ดกระสุนมีขนาดใหญ่มักจะมีลักษณะบานออกคล้ายพัด (Fan-shaped) ขนานไปกับพื้นผิวนั้น

มุมตกกระทบวิกฤติอาจมีค่าแตกต่างกันได้ขึ้นกับหลายปัจจัย เช่น ชนิดของวัตถุพื้นผิว ชนิดและขนาดกระสุนปืน ความเร็วของกระสุนปืน เป็นต้น

ในกรณีของการยิงกระสุนกระทบผิวน้ำพบว่ามุมตกกระทบวิกฤติส่วนใหญ่จะเป็นมุมแคบๆประมาณ 3 ถึง 8 องศา หากมุมตกกระทบผิวน้ำตั้งแต่ 15 องศาขึ้นไปกระสุนปืนมักทะลุผ่านผิวน้ำลงไป หากกระสุนสะท้อนออกจากผิวน้ำมักมีมุมที่มากกว่ามุมตกกระทบประมาณ 2 ถึง 3 เท่า และการเคลื่อนที่ของกระสุนที่สะท้อนออกมาจะขาดเสถียรภาพ

ในกรณีของกระสุนที่สะท้อนออกจากพื้นผิวแข็งนั้น พบว่ากระสุนมักสะท้อนออกมาในมุมที่น้อยกว่ามุมตกกระทบ กระสุนไม่มีความเที่ยงตรง ทิศทางไม่แน่นอนและหมุนขว้าง

มีการศึกษาซึ่งทำโดยการยิงกระสุนปืน Full metal jacketed ขนาด 9 ม.ม. (115 เกรน) และกระสุนขนาด .45 ACP (230 เกรน) ไปยังแผ่นคอนกรีตหนา 5 ม.ม. กับ แผ่นเหล็กหนา 6 ม.ม. ที่มุมตกกระทบตั้งแต่ 10 ถึง 60 องศา พบว่าในกรณีของแผ่นคอนกรีตหากมุมตกกระทบมากกว่า 30 องศา กระสุนปืนจะแตกออกเป็นสะเก็ด และที่มุมตกกระทบน้อยกว่า 30 องศา กระสุนจะสะท้อนออกไปทั้งนัด

ในกรณีของแผ่นเหล็กมุมตกกระทบวิกฤติสำหรับกระสุน 9 ม.ม. จะน้อยกว่ามุมจากแผ่นคอนกรีตประมาณ 5 องศา สำหรับกระสุน .45 ACP จะน้อยกว่ามุมจากแผ่นคอนกรีตประมาณ 4 องศา นอกจากนั้นพบว่ากระสุนที่สะท้อนออกมายังคงมีพลังงานสะสมอยู่มาก เช่น หากมุมตกกระทบน้อยกว่า 30 องศา ซึ่งกระสุนมักสะท้อนออกไปทั้งนัดนั้นจะยังคงมีพลังงานเหลือประมาณ 75 เปอร์เซ็นต์ ในมุมตกกระทบที่มากกว่า 30 องศา พลังงานของกระสุนปืนจะลดลงเรื่อยๆตามมุมตกกระทบที่มากขึ้น เช่น เหลือประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ ในมุมตกกระทบที่ 50 องศา

กระสุนปืนซึ่งสะท้อนออกมานั้นจะหมุนขว้างตลอดทางที่เคลื่อนที่ผ่านอากาศออกไปทำให้คาดการณ์ทิศทางได้ยาก แต่ก็ยังอาจมีพลังงานมากพอที่จะทำอันตรายต่อคนได้ ดังนั้นในการยิงปืนหลังที่กำบังหรือการเคลื่อนที่ผ่านกำแพงที่มีพื้นผิวแข็งในขณะที่มีการยิงต่อสู้ เราต้องระวังอันตรายจากกระสุนปืนที่สะท้อนออกมาจากพื้นผิวเหล่านั้นด้วย

เราจึงมักแนะนำให้ยืนห่างจากที่กำบังประมาณ 1 ช่วงแขน และในขณะเคลื่อนที่ผ่านกำแพงก็ควรห่างจากกำแพงอย่างน้อย 1 ฟุต (กระสุนปืนเมื่อสะท้อนออกจากกำแพงส่วนใหญ่มักเคลื่อนที่ในมุมที่ขนานไปกับพื้นผิวกำแพงและมักห่างไม่เกิน 1 ฟุต)

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง Ricochet Bullets ของ Vincent J.M. Di Maio

The General Election (Something missing)

2011-06-30T21:10:00.007+07:00

The General Election (Something missing)

ในวันที่ 3 ก.ค.54 นี้อยากเชิญชวนให้ทุกท่านออกไปใช้สิทธิใช้เสียงตามระบบประชาธิปไตย หลายคนคงคิดว่าวิกฤติการเมืองครั้งนี้เป็นความแตกแยกของพรรคการเมือง แต่ในความเห็นส่วนตัวแล้ววิกฤติครั้งนี้เป็น "วิกฤติของจิตสำนึกของทุกคนในชาติ” ไม่ใช่ความรับผิดชอบของนักการเมืองเพียงอย่างเดียว

เมื่อเกิดความขัดแย้งอย่างรุนแรงในสังคมก็เปรียบเสมือนลูกตุ้มที่แกว่งไปด้านใดด้านหนึ่งมากเกินไป การจะแก้ไขให้ลูกตุ้มแกว่งกลับมาอยู่ตรงกลางได้นั้นก็ต้องกลับมาคิดกันว่า “อะไรที่ขาดหายไปจากสังคมของเรา”

ถ้าความเป็นธรรมในสังคมหายไปก็ต้องคืนความเป็นธรรมให้กลับมา ถ้าคิดว่าระบบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขควรมีเพียง 3 อำนาจหลักเพื่อใช้ถ่วงดุลกัน (บริหาร, นิติบัญญัติ, ตุลาการ ซึ่งปัจจุบันทั้งสามขานี้อ่อนแออย่างมาก) เราก็ควรรู้ว่าอำนาจทั้งสามนี้ควรทำหน้าที่อย่างตรงไปตรงมา ส่วนอำนาจอื่นๆนอกเหนือจากสามขาหลักนั้นเราก็ไม่ควรยอมรับบทบาท ถ้าเราคิดว่าการที่คนไทยฆ่ากันเองเพราะความคิดเห็นที่แตกต่างเป็นเรื่องปกติยอมรับได้ เราก็ควรพิจารณาตัวเองว่าจิตสำนึกความเป็นคนไทยของเราหายไปไหน ถ้าเราคิดว่าการดำเนินการนอกระบบระเบียบที่สังคมยอมรับเป็นสิ่งที่ดี เราก็ต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ ถ้าเราคิดว่าทหารซึ่งควรเป็นรั่วของชาติกลับหันปากกระบอกปืนมายังประชาชนซึ่งเป็นคนที่พวกเขาควรปกป้องนั้นเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ เราก็ควรคิดเสียใหม่ว่านานาประเทศที่เจริญแล้วเขาคิดอย่างเราหรือไม่ ถ้าเราไม่รู้ว่าหน้าที่ของผลเมืองที่ดีนั้นต้องทำอะไรบ้าง สังคมก็คงเดินหน้าต่อไปได้ลำบาก

ถ้าเราคิดว่าการเลือกตั้งเป็นจุดจบของปัญหา ก็ควรคิดเสียใหม่ว่ามันอาจเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาใหม่ๆ ตราบใดที่ “เราทุกคนไม่รู้ว่าอะไรหายไปจากสังคมของเราและไม่สามารถนำมันกลับมาได้”

สุดท้ายนี้ขอให้ใช้ “สติ” ในการดำเนินชีวิตและแก้ไขปัญหาของชาติ

Batman

Supine Shooting Position

2011-06-27T02:44:00.000+07:00

Supine Shooting Position

ในการฝึกยิงปืนตามมาตรฐานนั้นนอกจากมีท่ายืนยิง นั่งยิง นอนคว่ำยิง (Prone position) ยังต้องรวมไปถึงท่านอนหงายยิงเป้าหมาย (Supine position) ด้วย โดยทั่วไปเป็นการยิงเป้าหมายซึ่งอยู่ทางด้านปลายเท้า

ในท่านอนหงายหากต้องการยิงเป้าหมายทางด้านข้างมักใช้การตะแคงตัวไปด้านเดียวกับเป้าหมายเพื่อทำการยิง แต่ในบางครั้งในท่านอนตะแคงก็สามารถยิงเป้าหมายที่อยู่ด้านปลายเท้าได้เช่นกัน

โดยทั่วไปมี 2 วิธีที่นิยมสอนกันในการยิงท่านอนหงาย

- ชันเข่าทั้งสองขึ้น ผู้ยิงต้องชันเข่าทั้งสองขึ้นแยกออกจากกันเล็กน้อย กระดกศีรษะขึ้นเพื่อทำการเล็ง และเหยียดแขนสองข้างออกตึงถือปืนอยู่ระหว่างขาทั้งสองข้าง ต้องระวังไม่ให้ยิงถูกขาของตัวเอง และเข่าทั้งสองข้างอาจบดบังมุมมองทั้งสองด้านของเป้าหมาย

- ไม่ชันเข่าขึ้น ทำเหมือนวิธีแรกทุกอย่างแต่ไม่ชันเข่าขึ้น ต้องระวังไม่ให้ยิงถูกปลายเท้าของตัวเอง

ในการล้มหงายหลังแล้วทำการยิง เราต้องรู้วิธีล้มอย่างถูกต้องเพื่อไม่ให้บาดเจ็บและยังสามารถทำการยิงตอบโต้ได้ และควรเรียนวิธีการเปลี่ยนท่ายิงจากนอนแล้วลุกขึ้นนั่งยิงและยืนยิงตามลำดับอย่างต่อเนื่อง

อาจมีท่ายิงอื่นซึ่งแตกต่างจากที่กล่าวมาข้างต้นอยู่บ้างแต่ก็ไม่มากนัก ในการฝึกยิงปืนในท่านอนนั้นอาจใช้การซ้อมท่าด้วยปืนเปล่า โดยเริ่มจากนอนคว่ำเล็งปืนไปยังเป้าหมายซึ่งอยู่ข้างหน้า แล้วจิตนาการว่าเป้าหมายหมุนไปรอบตัวเรา 360 องศา โดยที่เราต้องทำการเล็งปืนไปยังเป้าหมายเหล่านั้นรอบตัว จะทำให้ต้องเปลี่ยนท่ายิงไปตลอดทั้งนอนคว่ำ นอนตะแคงและนอนหงายในคราวเดียวกัน

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

Shooting Behind a Car

2011-06-16T12:37:00.002+07:00

Shooting Behind a Car

การยิงปืนต่อสู้ในระยะประชิดจำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องหาที่กำบังเพื่อปกป้องตัวเองให้พ้นจากคมกระสุนของคนร้าย รถยนต์นั่งส่วนบุคคลสามารถใช้เป็นที่กำบังได้ แต่เราต้องรู้ว่าจะใช้ส่วนใดของรถเพื่อป้องกันกระสุนจากคนร้ายได้บ้าง

กระจกรถไม่สามารถหยุดกระสุนปืนสั้นได้จึงไม่ใช่ส่วนที่ดีในการเป็นที่กำบัง ส่วนของตัวถังรถซึ่งเป็นเหล็กมีความแข็งแรงมากกว่าแต่ก็ไม่ใช่ทุกส่วนจะสามารถป้องกันกระสุนได้

หากรถจอดอยู่ในลักษณะขวางและกั้นระหว่างคนร้ายและตัวเรา ตำแหน่งที่ดีที่สุดในการกำบัง คือ หลังล้อหน้า เพราะเป็นบริเวณที่มีห้องเครื่องยนต์คอยกั้นอีกชั้นหนึ่งนอกจากตัวถังรถ ซึ่งมีความแข็งแรงมากพอที่จะหยุดกระสุนปืนสั้นทั่วไปได้ และมีล้อรถคอยป้องกันส่วนล่างหรือขาของเราในขณะเดียวกัน รองลงมาก็คือ หลังล้อหลัง ซึ่งมีตัวถังรถสองชั้นคอยกั้นไว้ โอกาสที่กระสุนจะทะลุผ่านตัวถังทั้งสองฝั่งมีน้อยลง แต่ก็ยังปลอดภัยน้อยกว่าหลังล้อหน้า

หากรถจอดอยู่ในแนวหันหน้าหรือท้ายรถเข้าหาคนร้าย การอยู่ส่วนท้ายสุดของรถก็ถือว่าปลอดภัยเพราะมีห้องเครื่องยนต์และตัวถังรถหลายชั้นคอยกั้นอยู่ แต่ต้องระวังส่วนล่างของร่างกาย เช่น ขา ซึ่งจะไม่มีการปกป้อง

การยืนยิงหลังประตูรถที่เปิดอยู่อาจไม่ใช่ที่กำบังที่ดีนัก เพราะกระสุนยังสามารถทะลุกระจกหรือประตูผ่านมาถึงเราได้ และไม่ปกป้องส่วนล่างของร่างกาย แต่ในกรณีจำเป็นการใช้ประตูรถบังไว้ก่อนก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย แล้วรีบเคลื่อนที่หลบไปยังที่กำบังซึ่งปลอดภัยกว่าโดยเร็วที่สุด

การนั่งอยู่ในรถอาจไม่ปลอดภัยเพราะกระสุนปืนสามารถทะลุกระจกและตัวถังรถเข้ามาได้โดยเฉพาะจากด้านข้าง ซึ่งประตูรถเพียงชั้นเดียวอาจไม่แข็งแรงพอที่จะหยุดกระสุนปืนได้

การนั่ง นอน หรือยืนยิงหลังที่กำบังควรอยู่ห่างจากที่กำบังประมาณหนึ่งช่วงแขนโดยหันหน้าเข้าหาภัยคุกคามตลอดเวลา ในการยิงให้ยื่นหรือโผล่ส่วนของร่างกายออกไปพ้นที่กำบังให้น้อยที่สุด (อ่านเพิ่มเติมได้ในบทความเรื่อง Shooting behind the cover วันที่ 23 Dec 2009)

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

Dynamic Room Entries

2011-06-02T07:04:00.000+07:00

Dynamic Room Entries

ในการเข้าตรวจค้นห้อง (Room clearing) เพื่อค้นหาคนร้ายควรเป็นหน้าที่ของมืออาชีพ โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งผ่านการฝึกฝนและมีอุปกรณ์ป้องกันอย่างดี เพราะการเข้าตรวจค้นห้องหรืออาคารต้องสงสัยถือว่าเป็นภารกิจที่มีความเสี่ยงสูง สำหรับประชาชนทั่วไปถึงแม้จะได้รับการฝึกยิงปืนมาอย่างดีและมีความรู้ด้านการตรวจค้นห้องอยู่บ้างก็ไม่แนะนำให้ทำเอง ยกเว้นว่าไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้จริงๆ

ความแตกต่างระหว่างการตรวจค้นห้องโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งผ่านการฝึกอบรมมาอย่างดีกับประชาชนทั่วไป ก็คือ สำหรับเจ้าหน้าที่ตำรวจมักทำงานเป็นทีมตั้งแต่ 2 คนขึ้นไปในการตรวจค้นห้องแต่ละห้อง (2 – 5 คน ยิ่งมีเจ้าหน้าที่มากยิ่งมีประสิทธิภาพและความปลอดภัยมากขึ้น) ส่วนประชาชนนั้นมักทำเพียงคนเดียว จึงมีประสิทธิภาพและความปลอดภัยน้อยกว่าอย่างเลี่ยงไม่ได้

นอกจากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งถูกฝึกมาอย่างดีจะมีอุปการณ์ป้องกันเพื่อความปลอดภัย เช่น เสื้อเกราะกันกระสุน หมวกกันกระสุน โล่กันกระสุน เป็นต้น จึงกล้าที่จะบุกเข้าห้องอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ประชาชนไม่มีอุปกรณ์ต่างๆเหล่านี้ ยิ่งไปกว่านั้นอาวุธและอุปกรณ์ส่วนควบของเจ้าหน้าที่ตำรวจก็มีประสิทธิภาพมากกว่าด้วย เช่น ปืนกลเบาจู่โจม MP5, ปืนลูกซองจู่โจม เป็นต้น

วิธีการตรวจค้นห้องเมื่อทำเพียงคนเดียวก็แตกต่างจากการทำงานเป็นทีม สำหรับประชาชนทั่วไปนิยมสอนการตรวจค้นห้องด้วยวิธี Slicing the pie, Quick peek เป็นต้น ซึ่งเป็นวิธีที่ช้ามากในการค้นแต่ละห้องและมีประสิทธิภาพไม่ดีนัก สำหรับเจ้าหน้าที่ตำรวจแล้วจะใช้วิธีที่มีประสิทธิภาพและรวดเร็วกว่า เรียกว่า Dynamic Room Entries

Dynamic Room Entries ประกอบด้วย 4 หลักการใหญ่ๆ คือ

- ความเร็ว (Speed)

- การสร้างความประหลาดใจ (Surprise)

- ความรุนแรง (Violence of action)

- ความแม่นยำในการยิง (Accurate shooting)

มีการจัดวางรูปขบวนในการเข้าตรวจค้นห้องหลายรูปแบบ และการวางตำแหน่งของเจ้าหน้าที่เพื่อรับผิดชอบพื้นที่ภายในห้องขณะเข้าตรวจค้นก็มีหลายวิธี (แต่ละวิธีมีข้อดี ข้อเสียและข้อจำกัดแตกต่างกันขึ้นกับสภาพแวดล้อม)

มีการใช้อุปกรณ์เพื่อสร้างความประหลาดใจแก่คนร้าย เช่น ระเบิดเสียง ระเบิดแสง แก็สน้ำตา เป็นต้น และทำการบุกเข้าห้องผ่านประตูไปอย่างรวดเร็ว ทักษะเหล่านี้เจ้าหน้าที่ต้องฝึกอย่างหนักเพื่อให้เกิดความชำนาญและสามารถทำได้อย่างไหลลื่น อีกทั้งสามารถแยกแยะเป้าหมายได้อย่างรวดเร็วแม่นยำ (Shoot and No shoot targets)

อย่างไรก็ตามสำหรับประชาชนทั่วไปแล้วการฝึกค้นหาคนร้ายในห้อง วิธีเคลื่อนที่ผ่านทางเดิน บันได หรือมุมห้องอย่างถูกวิธี ก็เป็นสิ่งที่ควรเรียนรู้และฝึกฝนไว้ เพราะในบางสถานการณ์อาจจำเป็นต้องใช้ทักษะเหล่านี้ในการเอาตัวรอด

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี "สติ"

เรียบเรียงโดย Batman
อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง Dynamic Room Entries ของ Kevin Davis

Making Decision to Use a Gun

2011-05-26T22:15:00.001+07:00

Making Decision to Use a Gun

การตัดสินใจใช้อาวุธปืนเพื่อปกป้องชีวิตและทรัพย์สินนั้น พูดง่ายแต่ยากที่จะให้คำจำกัดความว่าสถานการณ์เช่นไรเหมาะสมที่จะใช้อาวุธปืน หรือสมเหตุสมผลในการใช้อาวุธปืน

เนื่องจากอาวุธปืนถือเป็นอาวุธร้ายแรงจึงต้องมีกฎหมายควบคุมสำหรับอาวุธปืนโดยเฉพาะซึ่งมีบทลงโทษที่รุนแรงกว่าอาวุธชนิดอื่น

ได้มีการให้ข้อแนะนำบางประการซึ่งมีประโยชน์มากในการพิจารณาความเหมาะสมในการใช้อาวุธปืน โดยพิจารณาจากปัจจัยหลายประการ อาทิเช่น

- จำนวนคนร้ายเมื่อเปรียบเทียบกับเรา เช่น ฝ่ายเรามีแค่ 2 คนหรือตัวเราคนเดียว แต่คนร้ายมี 5 หรือ 6 คน การที่เราเป็นฝ่ายเสียเปรียบในเรื่องจำนวนเป็นปัจจัยหนึ่งในการพิจารณาใช้อาวุธ

- ชนิดของอาวุธที่ใช้ เป็นเรื่องของความร้ายแรงของอาวุธที่ใช้ไม่ว่าจะเป็นอาวุธของคนร้ายหรืออาวุธของเราเอง เช่น คนร้ายมีมีดหรือปืนซึ่งอาจทำอันตรายเราได้ถึงแก่ชีวิต

- ขนาดตัวของคนร้ายเมื่อเปรียบเทียบกับเราหรือคนที่เราปกป้อง ซึ่งอาจเป็นเด็กหรือภรรยา เป็นต้น ถ้าคนร้ายเป็นผู้ชายร่างกายแข็งแรงมาทำร้ายคนซึ่งอ่อนแอกว่า การใช้อาวุธเพื่อป้องกันตัวก็สมเหตุสมผล

- ความสามารถของเราในการที่จะหลีกเลี่ยงหรือหนีออกจากสถานการณ์ร้าย ถ้าเราตกอยู่ในสถานการณ์ร้ายและเรามีโอกาสที่จะหนีหรือหลีกเลี่ยงได้แต่กลับไม่ทำ การใช้อาวุธปืนของเราอาจมีปัญหาในการตัดสินจากศาลได้

- เราหยุดที่จะใช้อาวุธปืนทันทีที่คนร้ายได้หมดสภาพการเป็นภัยคุกคามแล้วหรือไม่ เช่น ถ้าคนร้ายเห็นอาวุธปืนของเราแล้ววิ่งหนี แต่เรากลับยิงไล่หลังคนร้ายไป การกระทำเช่นนี้ไม่สมเหตุสมผล เป็นต้น

การพิจารณาความเหมาะสมในการใช้อาวุธปืนนั้น อาศัยสภาพการณ์ที่เป็นจริง ต้นเหตุ ความสามารถของคนร้ายและตัวเรา อาวุธของคนร้ายและของเรา มีหนทางอื่นให้เลือกใช้ก่อนอาวุธปืนหรือไม่ เป็นเหตุการณ์ซึ่งสามารถเลี่ยงได้หรือไม่ เป็นต้น ปัจจัยเหล่านี้ศาลใช้ในการพิจารณาความเหมาะสมในการใช้อาวุธปืน

การใช้อาวุธปืนเข้ามาแก้ไขสถานการณ์ร้ายแรงนั้นต้องคิดให้ดี มี “สติ” ตลอดเวลา ไม่ใช้อารมณ์เข้ามาตัดสินใจ เพราะผลของการกระทำนั้นมีมากทั้งต่อตนเองและครอบครัว แม้เพียงแค่หยิบปืนออกมาเล็งไปที่คนก็ต้องทำด้วยเหตุผลที่เหมาะสม กระสุนทุกนัดที่ยิงออกไปต้องอธิบายได้ว่าเพราะอะไรทำไมถึงต้องยิง

ถึงแม้ระบบกฎหมายของเราและอเมริกามีความแตกต่างกัน บางกรณีของการใช้อาวุธปืนเพื่อป้องกันตัวหากเกิดในอเมริกาเราอาจไม่มีความผิด แต่ถ้าสถานการณ์แบบเดียวกันเกิดในเมืองไทยเราอาจมีความผิดต้องโทษจำคุก ก็เป็นเรื่องของแนวทางพิจารณาคดีที่อาจแตกต่างกันบ้าง แนวคิดเรื่องการป้องกันตัวอาจแตกต่างกันบ้าง แต่หลักของความยุติธรรมก็มีความเป็นสากลอยู่ ดังนั้นการใช้อาวุธปืนจึงต้องคิดให้ดีก่อนนำมาใช้ เพราะศาลอาจไม่เห็นด้วยกับเหตุผลของเราในการใช้อาวุธปืนก็ได้

TAS สอนการยิงปืนอย่างถูกวิธีและสร้างจิตสำนึกที่ดีในการใช้อาวุธปืนอย่างเหมาะสม

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง Use of Force & the Law ของ Richard Nance

Gun and Lady

2011-05-19T20:05:00.001+07:00

Gun and Lady

ภัยคุกคามร้ายแรงทั้งต่อชีวิตและทรัพย์สินมักเกิดขึ้นกับผู้หญิงเป็นส่วนใหญ่ เพราะผู้หญิงมีจิตใจและร่างกายที่อ่อนแอกว่าคนร้ายซึ่งมักเป็นผู้ชาย ทำให้โอกาสในการก่อเหตุสำเร็จจึงมากกว่าการเลือกเหยื่อที่เป็นผู้ชายด้วยกัน ดังนั้น “ผู้หญิง” จึงเป็นเป้าหมายแรกๆที่คนร้ายจะเลือกลงมือ

อาวุธปืนและมีดสามารถทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆสามารถต่อกรกับผู้ชายตัวโตๆได้หากมีความรู้และทักษะในการใช้อาวุธดังกล่าว ในแง่ของอาวุธปืนสั้นนั้นไม่ใช่ว่าปืนทุกกระบอกจะเหมาะสมกับผู้หญิงทุกคน การเลือกใช้อาวุธปืนให้เหมาะสมกับตนเองจึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง

จากประสบการณ์ในการสอนยิงปืนและความเห็นจากผู้เชี่ยวชาญหลายท่านทั้งในและต่างประเทศ แนะนำว่า “ปืนลูกโม่” โดยเฉพาะโครงปืนเล็กๆ เช่น โครง J ของ S&W หรือ ปืนลำกล้อง 2 หรือ 3 นิ้ว เป็นต้น เหมาะสมสำหรับผู้หญิงเป็นอย่างมาก เนื่องจาก

- ผู้หญิงหลายคนมีปัญหากับปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติในการขึ้นลำสไลด์ เพราะสปริงของสไลด์แข็งและต้องออกแรงมากสำหรับปืนบางกระบอกบางประเภท ดังนั้นปืนลูกโม่ซึ่งใช้งานง่ายกว่าจึงเป็นทางเลือกที่ดี

- ปืนลูกโม่โครงเล็ก (เช่น ลำกล้อง 2 หรือ 3 นิ้ว) จะทำให้ผู้หญิงไทยซึ่งมีมือขนาดเล็กสามารถกำด้ามปืนและเหนี่ยวไกได้ถนัดกว่าปืนโครงมาตรฐานทั่วไป (โครง K ของ S&W, ลำกล้อง 4 นิ้ว) อีกทั้งน้ำหนักปืนก็น้อยกว่าด้วยและหาด้ามปืนเปลี่ยนให้เหมาะสมกับขนาดมือได้ง่ายกว่า ถึงแม้วงกระสุนที่ใช้ได้อาจจะลดลงไปบ้าง เช่น เหลือ 5 นัด แต่ก็ถือว่าเพียงพอสำหรับการป้องกันตัว นอกจากนั้นยังสะดวกในการพกพามากกว่าปืนโครงมาตรฐาน

- การดูแลรักษาง่าย ผู้หญิงมักไม่ค่อยสนใจในการดูแลปืนมากนัก ซึ่งปืนลูกโม่มีกลไกที่จะต้องดูแลน้อยกว่าปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติ ทำให้ปืนลูกโม่ต้องการการดูแลรักษาน้อยกว่าอย่างชัดเจน

- ปืนลูกโม่ใช้งานง่ายกว่า เพียงบรรจุกระสุนเข้าโม่ ปิดโม่ ก็สามารถทำการยิงได้แล้ว ในการเก็บปืนทั่วไปมักบรรจุกระสุนไว้ในโม่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว เมื่อหยิบปืนขึ้นมาก็สามารถทำการยิงได้ทันที และถ้าต้องการทำให้ปืนปลอดภัยก็เพียงแค่เปิดโม่ปืนก็ปลอดภัยแล้ว ต่างจากปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติที่มีระบบการใช้งานที่ยุ่งยากกว่า เช่น มีระบบ Safety, คันลดนก, คันค้างสไลด์ เป็นต้น เมื่อต้องการใช้ปืนก็มีขั้นตอนมากกว่าเพื่อให้ปืนพร้อมใช้งาน และหากต้องการทำให้ปืนปลอดภัยก็มีขั้นตอนยุ่งยากกว่าปืนลูกโม่มาก

- ปืนลูกโม่เรียนรู้ง่ายและรวดเร็วกว่า เนื่องจากผู้หญิงโดยทั่วไปมีความสนใจเรื่องปืนน้อยกว่าผู้ชาย ปืนลูกโม่มีสิ่งที่ต้องเรียนรู้เกี่ยวกับกลไกการทำงานของปืนและเหตุติดขัดน้อยกว่าปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติอย่างชัดเจน

ถึงแม้ปืนทุกกระบอกผู้หญิงสามารถยิงและใช้งานได้ก็จริง แต่การเลือกปืนให้เหมาะสมกับความสนใจและสรีระของเราเป็นสิ่งสำคัญ การได้จับถือปืนและทดลองยิงปืนก่อนที่จะเลือกซื้อเพื่อนำมาใช้งานนั้นเป็นสิ่งจำเป็น ทำให้เราได้ใช้ปืนซึ่งเหมาะสมกับตัวเราจริงๆ

และมีสิ่งหนึ่งที่ผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายพูดตรงกันก็คือ การฝึกยิงปืนอย่างสม่ำเสมอ ไม่ว่าเรามีปืนแบบใด ชนิดใด หากเป็นปืนที่เราจะฝากชีวิตไว้กับมันในยามจำเป็น ก็ควรมีการฝึกยิงปืนอย่างถูกต้องสม่ำเสมอเพื่อให้เกิดทักษะความชำนาญ และถือเป็นความรับผิดชอบของผู้มีอาวุธปืนทุกคน เรียนรู้ตนเองว่าเราทำอะไรได้ ทำอะไรไม่ได้ ปืนของเรามีข้อดี ข้อด้อย อะไรบ้าง จะทำให้เราใช้อาวุธปืนกระบอกนั้นได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

Handgun Shooting Mistakes

2011-05-12T18:50:00.000+07:00

Handgun Shooting Mistakes

ความแม่นยำในการยิงปืนสั้นนั้นประกอบด้วยหลายปัจจัย เช่น ท่ายิงที่ถูกต้องมั่นคง การถือปืน การกำด้ามปืน การเล็ง การควบคุมการหายใจ และการเหนี่ยวไกอย่างถูกต้อง ปัจจัยเหล่านี้ทำให้เรายิงได้ถูกเป้าหมายอย่างแม่นยำ

ตำบลกระสุนตกที่เป้าหมายซึ่งคลาดเคลื่อนไปจากจุดที่เล็ง อาจบอกอะไรเราได้หลายอย่าง แม้ศูนย์ปืนเหมาะสม ระยะยิงเหมาะสม ท่ายิง การเล็งและจังหวะในการยิงถูกต้องแต่ก็ยังพลาดเป้าหมาย

มีแผนภาพของกระสุนปืนที่พลาดเป้าหมายหากตกอยู่ในพื้นที่ใดของเป้า อาจบ่งบอกสาเหตุที่ทำให้การยิงนั้นผิดพลาดได้ เช่น ถ้ากระสุนตกอยู่บริเวณ

- Breaking wrist up แสดงว่าในขณะยิงมีการหักข้อมือที่ถือปืนขึ้น

- Heeling (anticipating recoil) มีการถือชอนปืนเพื่อต้านแรงถีบของปืน

- Thumbing (squeezing thumb) or Too much trigger finger มีการหนีบนิ้วหัวแม่มือข้างที่เหนี่ยวไกมากเกินไป หรือ วางนิ้วชี้ที่ใช้เหนี่ยวไกลึกเกินไป

- Tightening grip while pulling trigger กำด้ามปืนแน่นเกินไปขณะเหนี่ยวไก

- Breaking wrist down, pushing forward or drooping head ขณะยิงมีการหักข้อมือที่ถือปืนลง หรือพยายามดันปืนไปข้างหน้าหรือกดปากกระบอกปืนลง

- Jerking or slapping trigger มีการกระตุกไกขณะยิงหรือกระชากไก

- Tightening fingers มีการออกแรงบีบนิ้วมือข้างที่เหนี่ยวไกมากเกินไป

- Too little trigger finger วางนิ้วชี้ที่ใช้เหนี่ยวไกตื้นเกินไป

- Pushing (anticipating recoil) or No follow-through เตรียมต้านแรงถีบของปืนมากเกินไป หรือในกรณียิงซ้ำไม่มีการ Follow-through ไกปืน

ทั้งหมดที่กล่าวมาเป็นเพียงแนวทางคร่าวๆซึ่งอาจช่วยให้เราปรับแก้การยิงของเราให้ดีขึ้นได้ อย่าลืมว่าการยิงปืนได้อย่างแม่นยำนั้นมีหลายปัจจัยเข้ามาเกี่ยวข้อง การกำด้ามปืน การเหนี่ยวไก เป็นเพียงปัจจัยหนึ่งในเรื่องความแม่นยำเท่านั้น

ความแม่นยำชนิดที่ยิงเข้าจุดวงกลมดำตรงกลางนั้นมีความสำคัญสำหรับการยิงปืนแข่งขันที่วัดความแม่นยำอย่างละเอียด ส่วนการยิงปืนระบบต่อสู้ไม่ได้ให้ความสำคัญกับความแม่นยำระดับนั้นมากนัก แต่ก็ควรมีความแม่นยำในระดับที่ยอมรับได้ ยกเว้นว่าเป็นการยิงเป้าหมายที่ระยะไกลกว่า 7 หลา มักแนะนำให้เล็งละเอียดมากขึ้นเพราะมีโอกาสพลาดเป้าหมายได้สูงขึ้นอย่างชัดเจน

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

The World’s Greatest Equalizer

2011-04-30T15:41:00.009+07:00

The World’s Greatest Equalizer

ในข่าวพาดหัวหลายครั้งกล่าวถึง ปืนลูกซองว่าเป็น อาวุธสังหาร ซึ่งนาย Paul W. Abel (เจ้าของ Shoot-N-Iron Practical Shooting & Training Academy) ก็เห็นด้วยว่าปืนลูกซองถือเป็นอาวุธสังหาร แต่สิ่งอื่นๆก็สามารถเป็นอาวุธสังหารได้เช่นกัน เช่น มีด ไม้ ขวดน้ำ เก้าอี้ ปากกา ก้อนอิฐ เป็นต้น

แน่นอนว่าอาวุธปืนทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นปืนสั้น ปืนลูกซอง ล้วนน่ากลัวในสายตาประชาชนทั่วไป และยิ่งถูกกระพือด้วยสื่อต่างๆ หรือกลุ่มต่อต้านอาวุธปืน (Anti-gunner) ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์ออกมาในแง่ลบมากขึ้น แต่ความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ก็คือ ปืนลูกซองได้ช่วยชีวิตประชาชนผู้บริสุทธิและครอบครัวของพวกเขามาหลายรายแล้ว

นาย Paul ไม่แนะนำให้ประชาชนต้องพยายามใฝ่หาปืนลูกซองเหมือนอย่างที่ตำรวจใช้งานเพื่อนำมาใช้ป้องกันตัว เพียงแต่หาปืนลูกซองที่จับถือและรู้สึกว่าใช้งานได้ถนัดมือ เพราะคนร้ายซึ่งถูกยิงด้วยปืนลูกซองของเราคงไม่ได้มีความหมายมากขึ้นถ้าถูกยิงจากปืนลูกซอง Remington 870 รุ่นใหม่ หรือจากปืนลูกซองลำกล้องคู่ทั่วไป

ไม่ว่าปืนสั้นหรือปืนลูกซองก็ถือว่าใช้เพื่อปกป้องชีวิตและทรัพย์สินได้ดีทั้งสิ้น แต่ปืนสั้นอาจต้องฝึกฝนมากหน่อยกว่าจะมีความสามารถดีพอที่จะใช้งานได้อย่างน่าพึงพอใจ

นาย Bill Jordan (เจ้าหน้าที่ชายแดนสหรัฐและนักยิงปืนของสมาคม N.R.A. ที่มีชื่อเสียง) เคยกล่าวไว้ว่า ปืนลูกซอง (Shotgun) เป็น The World’s Greatest Equalizer (อาวุธซึ่งทำให้ทุกคนเท่าเทียมกันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก) ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

กระสุนของปืนลูกซองมีให้เลือกใช้ได้หลากหลายชนิด สำหรับประชาชนทั่วไปมักแนะนำให้ใช้กระสุน #OO buckshot เพื่อการเฝ้าบ้าน (Home defense) แต่กระสุนแบบนี้มีแรงถีบมากอยู่พอสมควร ผู้หญิงบางคนอาจกลัวที่จะยิงด้วยกระสุนแบบนี้ กระสุน Buckshot และกระสุนลูกโดด (Slugs) ต่างก็มีอำนาจทะลุทะลวงสูงอยู่เหมือนกัน ดังนั้นบางคนจึงใช้กระสุนที่มีอำนาจทะลุทะลวงน้อยกว่า เช่น กระสุน #6 ถึง #8 birdshot แทน นอกจากนั้นอาจใช้กระสุนที่มีดินขับน้อยลงก็ทำให้แรงถีบลดลงและคุมปืนได้ง่ายขึ้น

หลายคนอาจตั้งข้อสงสัยว่ากระสุนปืนที่มีอานุภาพน้อยลงเช่นนี้จะใช้งานในการหยุดยั้งคนร้ายได้ดีจริงหรือ เหตุการณ์ยิงปืนในบ้านหรือเพื่อป้องกันตัวเองนั้นมักเกิดขึ้นในระยะใกล้ ซึ่งระยะนี้ขนาดของกระสุนปืนลูกซองแทบจะไม่มีผลแตกต่างกันมากนัก

ในการตัดสินใจใช้อาวุธปืนนั้นขอให้ตอบคำถามสองข้อนี้ให้ได้ก่อน คือ มันสมเหตุสมผลที่จะต้องใช้อาวุธปืนหรือไม่ และ มันจำเป็นจะต้องใช้อาวุธปืนหรือไม่ ถ้าไม่แน่ใจก็จงอย่าใช้อาวุธปืน

สำหรับนาย Paul แล้วหากต้องตกอยู่ในสถานการณ์ซึ่งจำเป็นต้องใช้อาวุธปืนเพื่อป้องกันชีวิตและทรัพย์สิน เขาจะไม่ใช้อาวุธปืนสั้นในระยะซึ่งคนร้ายอยู่ไกลกว่าที่เขาฝึกยิงมา และถ้าเลือกได้ระหว่างการหยิบใช้ปืนสั้นหรือปืนลูกซองหากต้องเผชิญหน้ากับคนร้ายซึ่งมีอาวุธปืน เขาจะเลือก “ปืนลูกซอง”

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman

อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง Shotguns for Home Defense ของนาย Paul W. Abel

Zero a Pistol

2011-04-21T19:29:00.001+07:00

Zero a Pistol

การยิงปืนให้ถูกเป้าหมายนั้นนอกจากทักษะในการยิงปืนของเราแล้ว การที่ศูนย์ปืนมีความเที่ยงตรงและแม่นยำก็เป็นสิ่งสำคัญเช่นกัน

การยิงปืนแข่งขันที่วัดความแม่นยำซึ่งใช้เป้าวงกลมดำ เรามักจัดศูนย์เล็งแบบนั่งแท่น (6 O’clock sight alignment) แต่สำหรับการยิงปืนระบบต่อสู้เรามักจัดศูนย์เล็งแบบเล็งจี้ (Center sight alignment) ไม่ว่าปืนที่เราต้องการใช้งานเพื่อป้องกันชีวิตและทรัพย์สินหรือเพื่อการกีฬาก็ควรมีการตั้งศูนย์ปืนให้เหมาะสมกับการเล็งที่จะใช้และระยะของเป้าหมาย จะขอยกตัวอย่างการตั้งศูนย์ปืนสั้นเพื่อใช้ป้องกันชีวิตและทรัพย์สินตามมาตรฐานของ NRA (National Rifle Association)

การตั้งศูนย์เล็งของปืนสั้นโดยทั่วไปมักปรับศูนย์หลังเป็นหลักเพราะทำได้ง่ายกว่าปรับศูนย์หน้า (ปืนนั้นจะต้องสามารถปรับศูนย์หลังได้ (Adjustable sights) ส่วนศูนย์ใบตาย (Fixed sights) มักไม่สามารถปรับได้หรือปรับได้เล็กน้อย) มีวิธีการทำด้วยการตั้งเป้าวงกลมดำไว้ที่ระยะ 15 ฟุต ให้ทำการเล็งยิงแบบศูนย์จี้ไปที่วงกลมดำตรงกลาง 5 นัด หากได้กลุ่มกระสุนที่ดี (กลุ่มกระสุนไม่ควรกว้างเกิน 9 นิ้ว) ก็ให้ปรับตั้งศูนย์หลังดังนี้ ปรับเคลื่อนศูนย์หลังไปยังทิศทางที่เราต้องการให้กลุ่มกระสุนของเราเคลื่อนไปตกที่เป้า เช่น เมื่อยิงไป 5 นัดแล้วกลุ่มกระสุนไปอยู่ทางด้านล่าง-ซ้ายของวงกลมดำ เราต้องการให้กลุ่มกระสุนเคลื่อนไปยังด้านบน-ขวา เพื่อให้กลุ่มกระสุนเข้าตรงกลางวงกลมดำ ก็ต้องปรับศูนย์หลังให้สูงขึ้นเล็กน้อยและขยับไปทางขวาเล็กน้อย แล้วทำการยิงอีก 5 นัด เพื่อดูว่ากลุ่มกระสุนไปตกยังตำแหน่งที่ต้องการหรือไม่ ค่อยๆปรับแก้ไปทีละเล็กละน้อยจนได้กลุ่มกระสุนที่ดีและตรงเป้าหมายที่เราต้องการ

ปืนที่ศูนย์หลังสามารถปรับได้นี้จะต้องมีการยิงตรวจสอบกลุ่มกระสุนและความแม่นยำเป็นระยะๆ เพราะบางครั้งจากการพกพาอาวุธปืนหรือมีการซ้อมยิงปืนเป็นจำนวนมาก อาจทำให้มีการเคลื่อนตัวของศูนย์หลังได้ ดังนั้นจึงต้องมีการยิงเพื่อตรวจความแม่นยำของศูนย์ปืนเป็นระยะๆ

ศูนย์ปืนที่ทำการปรับตั้งนั้นจะให้ความแม่นยำเฉพาะกับเป้าหมายในระยะนั้นเท่านั้น หากเป้าหมายอยู่ใกล้หรือไกลออกไปจากระยะที่ปรับตั้ง ความแม่นยำจะลดลงแต่ก็มักจะยังอยู่ในบริเวณที่ยอมรับได้

อาจมีรูปแบบการตั้งศูนย์ปืนอีกหลายวิธีขึ้นกับจุดประสงค์ของปืนที่จะนำไปใช้ เช่น อาจตั้งศูนย์ปืนที่ระยะ 15 หลา, 25 หลา, 50 หลา, 100 หลา เป็นต้น เนื่องจากต้องการใช้ในกีฬาล่าสัตว์ หรือการยิงปืนแข่งขันซึ่งจำเป็นต้องยิงเป้าหมายระยะไกลร่วมด้วย แต่สำหรับประชาชนทั่วไปซึ่งใช้ปืนเพื่อป้องกันตัวนั้น เหตุการณ์มักเกิดขึ้นในระยะใกล้ (ส่วนใหญ่ไม่เกิน 7 หลา) ดังนั้นบางท่านอาจตั้งศูนย์ปืนที่ระยะ 7 หลา ก็ได้

ความแม่นยำนั้นขึ้นกับความสามารถของผู้ยิงและกระสุนปืนเป็นหลัก ควรใช้กระสุนจริงที่จะใช้งานกับปืนนั้นๆในการตั้งศูนย์ปืน เพราะหากใช้กระสุนซ้อมซึ่งมีดินขับน้อยกว่ากระสุนจริง หากยิงเป้าหมายระยะไกลอาจเกิดความคลาดเคลื่อนได้มากกว่ากระสุนจริง แต่หากเป็นการตั้งเป้าระยะใกล้ เช่น ต่ำกว่า 25 หลา มักไม่ค่อยมีความแตกต่างกันนักสำหรับการใช้กระสุนจริงหรือกระสุนซ้อม

สำหรับ NRA ของอเมริกา ได้กำหนดหัวข้อพื้นฐานในการประเมินทักษะความสามารถในการใช้อาวุธปืนสั้นเพื่อป้องกันตัวเองในบ้าน ได้แก่ ความปลอดภัยในการใช้อาวุธปืน ความแม่นยำในการยิงที่ระยะ 15 ฟุต การปรับตั้งศูนย์ปืนที่ระยะ 15 ฟุต การดูแลรักษาความสะอาดของปืนอย่างปลอดภัย

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman
อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจากบทความเรื่อง Pre-Course Evaluation for the NRA Basic Personal Protection in the Home Course

Put the Gun Down!

2011-04-14T22:36:00.004+07:00

Put the Gun Down!

การใช้อาวุธปืนเพื่อปกป้องชีวิตและทรัพย์สินนั้น เราต้องรู้ว่าเมื่อไรควรใช้อาวุธและเมื่อไรควรวางอาวุธ ในการป้องกันตัวด้วยอาวุธปืนนั้น นอกจากเราจะใช้อาวุธปืนด้วยเหตุผลที่เหมาะสมแล้ว อาวุธปืนนั้นอาจเป็นของเราเองหรือของผู้อื่นก็ได้ขึ้นกับสถานการณ์

เรารู้ว่าการใช้อาวุธปืนเพื่อป้องกันชีวิตและทรัพย์สินนั้นมักเกิดขึ้นในเคหะสถาน เช่น บ้านพัก เป็นต้น หากมีผู้บุกรุกหรือคนร้ายเข้ามาในบ้านโดยเจตนาร้าย เราอาจใช้อาวุธปืนเพื่อป้องกันตัวได้ตามสภาพที่เป็นจริง ในกรณีที่เราสามารถควบคุมคนร้ายได้ด้วยอาวุธปืนในมือของเรา หากเราหรือใครก็ตามแจ้งตำรวจและมีตำรวจมาเคาะประตูหรือเรียกอยู่ข้างนอก เมื่อตำรวจกำลังเข้ามา ขอให้เรารีบวางอาวุธปืนโดยเร็ว เพราะตำรวจไม่รู้จักเรา ไม่รู้ว่าเราเป็นคนดีหรือคนร้าย หากเขาเห็นเรามีอาวุธอยู่ในมือ เขาจะสันนิฐานไว้ก่อนว่าเราเป็นภัยคุกคาม หากเราไม่วางปืนลงอาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดได้

ดังนั้นมีหลักสำคัญที่ถือปฏิบัติกัน ก็คือ วางอาวุธ “ก่อน” เห็นตำรวจ หากคุณเป็นสุจริตชนที่ใช้อาวุธปืนเพื่อป้องกันตัวไม่ว่าในสถานการณ์ใดๆก็ตาม หากตำรวจเข้ามาควบคุมสถานการณ์แล้ว ให้เราวางอาวุธก่อนที่จะเห็นตำรวจ อย่าลืมว่าตำรวจไม่รู้จักเรา ไม่รู้ว่าเราเป็นคนดีหรือคนร้าย ในสถานการณ์ที่มีความตึงเครียดสูง หากเราไม่วางอาวุธลงเมื่อเห็นตำรวจหรือไม่ทำตามคำสั่งของเขา เราอาจถูกยิงได้จากความเข้าใจผิด

นอกจากอาวุธปืนแล้วไม่ว่าเราถืออาวุธอะไรอยู่ก็ตาม เช่น มีด ไม้ ทุกสิ่งที่เราใช้เป็นอาวุธก็ต้องรีบวางลงเช่นกัน ปล่อยให้ตำรวจเข้ามารับผิดชอบสถานการณ์แทน และทำตามคำสั่งของเขาอย่างเคร่งครัด ห้ามวิ่งเข้าหาหรือวิ่งหนีเจ้าหน้าที่ตำรวจ หยุดอยู่กับที่รอให้เจ้าหน้าที่สั่งให้เคลื่อนที่ ชูมือขึ้นให้เจ้าหน้าที่เห็นมือของเราอย่างถนัดทั้งสองข้าง

การปฏิบัติตัวอย่างถูกต้องในสถานกาณ์ที่มีอาวุธร้ายแรงเข้ามาเกี่ยวข้องเป็นสิ่งสำคัญและควรเรียนรู้

สุดท้ายนี้ทุกครั้งที่จับปืนขอให้มี “สติ”

เรียบเรียงโดย Batman
อ้างอิงเนื้อหาบางส่วนจาก Surviving Disaster: Mall Shooting ของ Discovery channel